Dagelijks aan je weblog werken is een leuke bezigheid maar kost wel veel tijd. Nu heb ik daar als docent gelukkig genoeg van. Het lukt mij daarom aardig om elke keer weer met een tekstje op de proppen te komen.
Als mijn bui er naar is hang ik zo af en toe de lolbroek uit en zit dan gniffelend achter mijn toetsenbord. Grijnzend lees ik na afloop mijn tekst en de gedachte dringt zich op dat ik zo slecht nog niet schrijf. Eigenlijk ben ik best wel grappig.
Pas als ik het raam heb open gezet en de wietwolken zijn verdwenen, bekruipt mij de twijfel. Is het werkelijk wel zo goed wat ik daar heb geschreven? Moet ik daar die zin niet inkorten? En dat woord heb ik daar ook al een paar keer gebruikt en kan ik beter weglaten. Waar gaat het stuk eigenlijk over?
Ik lees de tekst opnieuw en deze is dan al een beduidend stuk minder leuk.
De openhartigheid waarmee ik over mijn seksleven schrijf is bij nader inzien niet verstandig en dat stuk schrap ik dan. Ik besef dat de ontboezemingen over mijn notoire drugsgebruik verkeerd kunnen worden uitgelegd en kort de tekst wat in.
Ik zie dat ik te nadrukkelijk heb zitten schelden op mijn baas, die ik reken tot het type sulcus,
en haal zijn naam weg. Uiteindelijk besluit ik om deze keer mijn frustraties voor mij te houden en daarom moet het hele stuk er aan geloven.
Nu heb ik nog drie zinnen. Maar die staan los van elkaar. Met de deleteknop stuur ik ze naar het land van Oblivion. Een ijskoud leeg wit scherm staart mij aan. Dan kijk ik op de klok. Al weer twaalf uur geweest. En ik heb nog niets geschreven. Plotseling krijg ik een ingeving. Mijn vingers razen bijna over het toetsenbord met wel 80 aanslagen per minuut. Oké, 50 aanslagen. Maar binnen een half uur heb ik mijn stukje geschreven. Ik kijk het nog een keer na op taalfouten. Als ik de tekst herlees kan ik er geen touw aan vastknopen. Gelukkig wordt dit blog slechts door een enkeling gelezen, denk ik dan, en als je zo dapper en volhardend ben wil je misschien ook wel een poging doen om het te begrijpen. En ik besluit dat ik er een volgende keer meer samenhang in zal brengen en mijn stukje zal schrijven voordat ik heb geblowd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten