De regen striemt staccato de ramen. Hij heeft de lichten in huis uit gedaan en de gordijnen opzij geschoven. Met vochtige ogen kijkt hij schuin van tweehoog naar beneden de verlaten straat in, die weggezonken lijkt in het spaarzame licht van een enkele straatlantaarn.
Natuurlijk heeft hij weer gehuild. Hij huilt de laatste tijd veel. Niet als er iemand in de buurt is. Alleen thuis, veilig tussen de vier muren van zijn appartement.
Hij ziet de overburen beneden bij het raam een kaartje leggen. Hoewel het al twaalf uur is zijn nog veel bewoners wakker. Bijna allemaal hangen ze voor de tv.
Zijn aandacht wordt getrokken door een slaapkamer recht tegenover hem waar het licht aan gaat. Er verschijnt een tiener voor het raam in nachtjapon. Ze kijkt indringend in zijn richting. Ze kan me onmogelijk zien, denkt hij. Ze verdwijnt weer en keert even later naakt terug.
Dan drukt ze zo’n vijf seconden haar borsten en lippen tegen het raam terwijl ze naar hem staart. Hij ziet nu alleen nog maar haar silhouet. Onverwachts maakt ze zich los en trekt in één beweging het gordijn dicht. Het gebeurt allemaal zo snel dat hij zich afvraagt of het wel werkelijk is gebeurd. Hij blijft nog even staan kijken en hoopt dat het meisje nog een keertje terug komt, maar ze laat zich niet meer zien.
Twee uur later. Hij kijkt de kamer rond. Er staan acht diepe borden met voer om de hamsterkooi en in een houder hangt een omgedraaide anderhalf literfles met water boven een bakje. Dit moet voldoende zijn voor een maand. Hij heeft het deurtje open gezet maar Dirk heeft zich heerlijk in het stro opgerold en maakt geen aanstalten om zijn kooi te verlaten.
De parkiet Karel ziet dit duidelijk anders. Zodra hij het kooitje open deed vloog hij weg en nu hangt hij kwetterend in de gordijnen. Ook voor hem heeft hij overal bakjes met voer en water neergezet. Even overweegt hij om het bovenlicht van de balkondeur open te zetten. Mocht hij niet op tijd of helemaal niet terugkeren dan zou hij zich misschien in het wild in leven kunnen houden. Maar hij verwerpt het idee omdat Karel er misschien gelijk vandoor zou gaan.
Als hij langer wegblijft zal hij de buren vragen om zich over de beestjes te ontfermen, maar eerlijk gezegd verwacht hij niet dat dit nodig zal zijn.
De prijs voor de taxirit valt hem mee. Nog geen tachtig euro. Hij is ruim op tijd om in te checken. Zijn vliegtuig vertrekt pas om zes uur naar Indira Gandhi Airport in Delhi. Daar moet hij een binnenlandse lijnvlucht nemen naar Benares, waar zijn spirituele ontdekkingstocht pas echt begint. Het is voor hem de eerste keer dat hij naar het buitenland gaat. Greet hield niet zo van reizen en verder dan Maastricht waren ze beiden nooit geweest.
Maar nu ze aan het begin van deze zomer na het krijgen van de Mexicaanse griep overleden was en hij na het uitkeren van de ruime levensverzekering vorige maand gestopt was met werken, voelde hij een onverklaarbaar verlangen om op reis te gaan.
Hij had de as uit haar urn in een tupperware doosje gedaan en dit tussen zijn kleren in zijn koffer gestopt. Straks in Varanasi zal hij haar as aan de Ganges toevertrouwen. Pas dan zal hij echt afscheid van haar kunnen nemen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten