''Met de uitlatingen dat Geert Wilders staatsgevaarlijk, extreem rechts en haatzaaiend zou zijn, gaat de heer Pechtold zijn boekje ver te buiten'' aldus de Stichting Vrienden van Pim Fortuyn en de Stichting Beeld van Pim. Daarom hebben zij aangifte gedaan, waarbij zij als argument aanvoeren dat zij willen voorkomen dat er een derde politieke moord wordt gepleegd na de moorden op Pim Fortuyn en Theo van Gogh.
Ik ken die stichtingen niet, maar ik kan mij wel voorstellen wat voor een enge mensen daar in zitten. Aan de buitenkant zie je misschien niets aan ze. Het zouden je buren kunnen zijn.
Maar wat er in die hoofdjes omgaat… Hou ze in de gaten, want ze willen bloed zien. Heel veel bloed.
Natuurlijk kloppen de kwalificaties over onze Geert.
Wetenschappers die onderzoek hebben gedaan in opdracht van het ministerie van Binnenlandse Zaken, concludeerden dat Wilders extreem-rechts is en de sociale cohesie en democratie ondermijnt. Het is triest dat wat velen al vermoed hadden nu door een onderzoek wordt bevestigd. Geert Wilders is een griezel.
Hoewel hij zoals gewoonlijk weer luid begint te roepen dat hij wordt gedemoniseerd, vermoed ik dat hij zelf erg in zijn nopjes is met de onderzoeksresultaten.
Ik zie deze populist in gedachte ’s morgens met zijn blonde lokken voor de spiegel staan, terwijl hij zich afvraagt hoe hij politieke munt uit deze gratis publiciteit kan slaan.
Zijn groeiende achterban bestaat al lang niet meer alleen uit gefrustreerde analfabeten, want inmiddels zijn er ook mensen met een goede opleiding en een fatsoenlijke opvoeding, die menen in hem de redder te zien van dit langzaam in de Noordzee verdwijnende drooggelegde moeras. De geesten worden rijp gemaakt voor de Grote Afrekening.
Vrolijke liederen zingend marcheren ze over niet al te lange tijd door de straten van de grote steden en slaan hier en daar iemand die hen te lang aanstaart en passant in elkaar.
De democratie heeft wel vaker politieke leiders voort gebracht die zich als spreekbuis opwierpen van hen die om de een of andere reden genoeg hadden van de gevestigde orde. Om hen daarna naar de afgrond te leiden zodat zij nog verder van huis waren. Het lijkt wel of mensen steeds weer op zoek zijn naar een sterke man of vrouw die hen wel even nog dieper de stront in wil helpen. Meestal hoeven zij nooit lang te zoeken. Ik denk dan maar “Dat kun je toch zelf ook? Daar heb je geen hulp van anderen bij nodig.”
Het lijkt zo onvoorstelbaar en het zal mijn paranoia wel zijn, maar zoals de achterban van Geert zich zorgen maakt over mensen zoals ik, zo maak ik mij zorgen over hem en zijn achterban. Gelukkig maar dat er nog zo veel andere zaken zijn om je echt zorgen over te maken. Wat zal ik bijvoorbeeld voor een cadeautje kopen voor mijn vriendin Lilian en wanneer ga ik dat dan kopen? En wat als zij het niet mooi vindt? Als ik hier aan denk breekt mij het angstzweet uit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten