Nu je er toch bent...

Om de een of andere duistere reden zit je nu op mijn weblog. Nu je er toch bent kun je net zo goed een artikeltje lezen en eventueel van commentaar voorzien. En dan fluks weer verder, want het is hier geen parkeerplaats. Groetjes.

Pagina's

18 november 2009

Op weg 2, gereviseerd.

Vreemd dat ik geen slaap heb. Het zal de spanning wel zijn. Ze kunnen dan wel schrijven dat vliegen veilig is, maar als je neer stort dan ben je er wel geweest.
De taxi zal nu zo wel komen. Ongeveer honderd euro had hij gezegd. Als ik mijn wagen daar parkeer ben ik net zo duur uit.
Nou Dirk heeft zo te zien geen zin om er uit te komen. Zo’n hamster heeft toch maar een luizenleven. Het staat misschien wat overdreven om acht volle borden met hamstervoer om zijn kooi te zetten, maar je kunt zo’n beest ook niet laten verhongeren terwijl jij zelf zo nodig naar India moet. Waar begin ik eigenlijk aan? Als Greet dit gezien zou hebben…
Hé Karel, maak je de gordijnen niet stuk, meisje. Dat is weer eens wat anders dan je kooitje, hè? Een hamster en een parkiet. Wat doe ik in godsnaam met een hamster en parkiet in huis? Die vogel loopt alleen maar te gillen en die veredelde rat zit zich de hele dag vol te stouwen. Ik had ze misschien beter gelijk weg kunnen doen na de begrafenis. Het waren tenslotte haar lievelingen.
Wat als het eten nu niet genoeg is? Misschien kan ik het bovenlicht wel open zetten. Dan kan Karel wegvliegen als dit nodig is. Maar misschien vliegt hij gelijk weg. Nee, ik hou de boel afgesloten. Dat is ook beter tegen inbrekers.
Ik kan altijd de buren nog een kaartje sturen en vragen om ze te eten geven als ik over een maandje nog niet terug ben.

Tachtig euro. Ik had verwacht dat het duurder zou zijn. Ik ben mooi op tijd. Eigenlijk veel te vroeg. Ik ben hier wel vaker met Greet geweest om naar de passagiers te kijken.
Dan vertelden we elkaar altijd gefantaseerde verhalen over waar ze naar toe gingen of waar ze vandaan kwamen. Hoe de reis was verlopen en wat ze gingen doen of hadden gedaan. Daar hadden we veel lol in. Het is jammer dat ze niet zo van reizen hield. Ik had natuurlijk af en toe wel in mijn eentje weg kunnen gaan, maar zoiets doe je niet als je getrouwd bent.
Ik tenminste niet. Er schijnen wel mannen te zijn die overal maling aan hebben en gewoon hun eigen gang gaan al zijn ze getrouwd. Maar daar ben je niet voor getrouwd, heb ik altijd gezegd. Dan kun je net zo goed vrijgezel blijven.
Zal ik die as toch maar in mijn handbagage meenemen? Of kan ik het beter in de koffer laten zitten. Wat als de koffer straks weg is en ik word tegengehouden met mijn as? Nou ja, de as van Greet. Ik zou ook een deel in de koffer kunnen laten en een deel in een plastiek zakje mee kunnen meenemen. Ik neem straks wel een besluit.
En als we daar zijn dan koop ik een mooi doosje voor haar en daar maakt ze dan haar laatste reis in. Die Greet. Nu gaan we toch samen naar het buitenland. Alleen had ik me dit vroeger wel anders voorgesteld.

Geen opmerkingen: