Voor mezelf is het vandaag geen spannende maar wel weer een drukke dag geweest. Het afnemen van mondelinge examens kostte mij gisteren veel voorbereidingstijd en het voeren van de gesprekken vandaag behoorlijk veel concentratie. Gelukkig konden we de kandidaten feliciteren met het door hun behaalde resultaat.
Morgen heb ik aan het eind van de dag aan de Kralingse Plas bij “De tuin” een afscheidsreceptie van een lieve collega, die ik al zo’n drie jaar uit het oog was verloren omdat zij elders zat, maar die mij tot mijn aangename verbazing blijkbaar niet is vergeten.
Vrijdagavond vier ik met mijn dochters en met Paula mijn verjaardag in hetzelfde Thaise restaurant waar ik eerder zo hoog van op gaf. Mijn zoon Jasper zit dan met zijn vriendin op Kreta.
Zondag gaan Paula en ik naar de Efteling, waar ik een aantal aardige mensen hoop te zien die ik bij Buitenkunst heb ontmoet.
Ik ben er al in geen jaren geweest, wat wel wat zegt over mijn liefde voor pretparken.
De hele volgende week zit ik in Ouddorp met collega’s en leerlingen in een bungalowpark van Sporthuis Centrum. Dit ligt zo’n 500 meter van het strand en er schijnt ook een tropisch zwemparadijs te zijn. De betaling van mijn salaris gaat gewoon door in die week.
Zo’n werkweek ervaar ik altijd als een kleine vakantie. Er zijn lulliger baantjes.
Van het bijhouden van dit blog komt dan niets terecht, maar ik beloof na afloop op mijn manier verslag te doen van de week. Op voorhand zeg ik al dat ik hierbij al mijn aanwezige collega’s zal ontzien. Zij hoeven zich dus geen zorgen te maken als zij dit mochten lezen.
Sommige van mijn leerlingen lezen dit blog ook en dat is al erg genoeg. Zij raken soms helemaal in de war van mijn verhaaltjes en weten droom en werkelijkheid niet altijd uit elkaar te houden. Ik wil bovendien niet al mijn kruit verschieten en bewaar de vele anekdotes waar ik verslag van zou kunnen doen voor een verre toekomst.
Na dit gezegd te hebben besef ik dat het door deze zelfcensuur wel een heel braaf verslag zal worden. Maar zoals ik elders reeds schreef: je moet niet altijd geloven wat er staat.
Het grote wereldnieuws gaat natuurlijk over de naderende klimaattop in december. Als raspessimist verwacht ik er niets van en lijkt het mij verstandig om een paar extra zwemlessen te nemen als je hier in de randstad woont. Anderzijds zou een zwembad in onze tuin ook niet verkeerd zijn. Ja, er wachten ons nog veel problemen, maar gelukkig zullen hiermee sommige andere problemen ook worden opgelost. Ik denk hierbij met name aan de overbevolking. Een geboorteoverschot van 3 per seconde kan ons moedertje aarde nu eenmaal niet hebben. Daar is zij te klein voor.
In een opmerkelijk bericht in de krant van vandaag las ik over een vrouw die met haar vinger in haar afwasmachine was vast komen te zitten. Uiteindelijk moest deze geworden gedemonteerd om haar te bevrijden. Niet zo gênant als dat verhaal over die man die met zijn lul in een ijzeren zeskantmoer vast zat. Uiterst pijnlijk en niet goed uit te leggen aan je partner, lijkt me.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten