Amice. Met genoegen lees ik de vulgaire stukjes die jij schrijft. Ga hier alsjeblieft mee door.
Om de goede vriendschap met één van mijn liefste vriendinnen niet te verstoren ga ik zo af en toe eens naar één van haar voorstellingen. Zij is choreografe en zeer bekend in eigen kring.
Gisteren was ik weer eens de lul en werd ik opnieuw gegijzeld door een stel jeugdige danseresjes. Bij het zien van al die schaars geklede leuke,vlotte jonge mensen die zich zo in het zweet werkten kreeg ik warme gevoelens in mijn onderbuik. Dertig jaar geleden zou ik hen hier dankbaar voor zijn geweest, maar inmiddels ben ik ook de jongste niet meer en ik kan je verzekeren dat het geen pretje is om een erectie te hebben en hier met mijn handen van af te moeten blijven. Na een klein uurtje onrustig heen en weer geschuif op een ongemakkelijke houten stoel gaat dit verdomde zeer doen. Het is nu eenmaal zo dat met het ouder worden je niet geheel meer de controle hebt over je wippert. Jij zelf schijnt dat geen probleem te vinden omdat jij hier nooit de controle over hebt gehad. Vreselijk gewoon.
Dansen heb ik vroeger altijd leuk gevonden, maar tegenwoordig dans ik alleen nog maar in mijn eentje op zolder in mijn badjas met daar onder alleen mezelf.
Maar mijn lieve vrouw is dansend geboren. Ze hoeft maar een lekker ritme te horen en ze gaat tekeer als een wilde. Zij voert nog regelmatig paringsdansjes voor mij op en dan voel ik me weer de wilde hengst van veertig jaar geleden…
Overigens is het kijken naar een dansvoorstelling niets vergeleken met het kijken naar een saaie amateur toneelvoorstelling, gespeeld door mensen die de uitstraling en het enthousiasme hebben van een kilo suiker. Want ik word zo af en toe ook uitgenodigd om daar mee naar toe te gaan.
Bij zo’n verplicht nummer krijg ik geen erectie maar voelt het alsof men een splinter in mijn anus heeft geslagen. Wat krijg ik daar een jeuk van.
Maar goed, alles beter dan vrienden te hebben die je alleen ziet bij de jaarlijkse barbecue, waar ik als vegetariër natuurlijk een godsgruwelijke hekel aan heb.
De enige manier om het nog een beetje naar mijn zin te hebben bij dat soort mensen, die zich inmiddels bijna allemaal uit mijn kennissenkring hebben terug getrokken, is door mij stevig te bezatten en de vrouw des huizes vervolgens vrijmoedig te betasten. Zo raak je hen vanzelf wel kwijt. Nee, dan verkeer ik liever in het gezelschap van mensen die tenminste een poging doen om nog wat van hun leven te maken.
Ik begreep van jou dat jouw vrouw tegenwoordig regelmatig op haar rug in de huiskamer ligt om daar haar buik en rugoefeningetjes te doen. Vertel mij eens, raak jij hierdoor opgewonden? Of word je hier slechts droevig van?
Doet ze dit in haar blote kont of in een mooie zwarte beha met bijpassende onderbroek en jarretelgordeltjes met kanten kousen? Of draagt ze hierbij zo’n trainingspak waarin ik mijn buurvrouw vaak tegen kom als zij de hond gaat uitlaten? Toe, wees eens eerlijk. Mij kun je gerust vertellen wat dit met je doet.
Terwijl ik jou dit schrijf zit mijn meisje samen met een andere goede vriendin beneden in de huiskamer een glaasje wijn te drinken. Ik ruik de wierook die ze hebben aangestoken en voel hoe mijn handen in de bioscoopzakken van mijn veel te grote trainingsbroek vanzelf op zoek gaan naar enig houvast. Ik roep ze tot de orde maar het is helaas te laat. Ze luisteren niet meer.
Amice, het was fijn om weer eens een gezellige ouderwetse geile uitwisseling te hebben van wat mij en jou bezig houdt. Beiden zijn wij geworden wat ons door vroegere vriendinnetjes en vriendjes reeds was voorspeld. Gewoon twee vieze oude mannen.
Je Theo.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten