Laten we het na al dat geklaag van jou over school, management, leerlingen, collega’s, de toestand in de wereld en de komende Apocalyps eens over wat anders hebben, zeg ik tegen de oude man. Over vrouwen bijvoorbeeld.
Vrouwen? Waarom zou ik het met jou over vrouwen hebben? Wat weet een strontvlieg nu van vrouwen? Waarom zou je er sowieso al interesse in hebben?
Wat weet jíj er van? vraag ik hem. Ik probeer jou beter te begrijpen en ik vermoed dat vrouwen een belangrijke rol in je leven spelen.
De oude man zucht. Je hebt gelijk. Weet je wat ik de mooiste vrouwen vind?
Ik blijf hem aanstaren. Schouders ophalen of nee schudden heeft geen zin; dat ziet hij toch niet.
Thaise. Thaise vrouwen vind ik het mooist. Mijn moeder was ook een beetje Aziatisch. Prachtig mooie vrouw. Ik ben nu al drie jaren achter elkaar naar Thailand geweest en telkens weer als ik terug ben kost het mij een half jaar om die lieve gezichtjes te vergeten.
Hoeren, je bedoelt Thaise hoeren. Ga je daarvoor naar Thailand? Die heb je ook in Nederland hoor. Heb je soms een adresje van me nodig?
De oude man krijgt een rood hoofd.
Nee, natuurlijk ga ik niet naar Thailand voor de hoeren. Ik weet ook wel dat je deze in Nederland hebt.
Ik ben nu drie keer met Paula naar Thailand toe geweest. De afgelopen zomer voor het laatst. Na de eerste keer kreeg ik van mijn tweelingbroer die, zoals je misschien wel weet, voor de AIVD werkt, het adres van een zekere Joep die hij op één of ander bizar feest had ontmoet. Het is een collega van hem. Een deel van het jaar zit Joep met zijn Thaise vrouw Kunika in Thailand, waar ze een huis hebben vlak bij Ao Nang Beach in de provincie Krabi. En de rest van de tijd zitten ze in Nederland.
Ze zitten nu weer even hier, maar zodra het koud wordt vertrekken ze weer.
Paula en ik zijn vorig jaar voor het eerst bij hen langs gegaan. Zulke aardige mensen. En weet je wat zo vreemd is? Hij ziet er heel rustig en ontspannen uit. Een beetje sloom zelfs. Maar schijn bedriegt. Vergeleken met hem is James Bond een watje. Tjonge, wat is die kerel een vechtmachine. Eigenlijk heb ik mijn leven aan hem te danken.
Ik hoor aan zijn stem dat de oude man emotioneel begint te worden. Blijkbaar komen er allerlei herinneringen terug.
Wat is er dan gebeurd, vraag ik hem.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten