De receptie van de uit het oog verloren collega was goed verzorgd. In haar afscheidstoespraak vertelde zij op humoristische wijze een sprookje waarin zij de schaalvergroting in het onderwijs met de bijbehorende onderwijskundige veranderingen hekelde. Het was mij echter iets te lief.
Liever had ik gezien dat zij een horrorverhaal had verteld, waarin dolgedraaide leerlingen slaags raken met geflipte docenten en onderwijsmanagers om hierna tot bezetting over te gaan van de levenloze en mensonvriendelijke fabriekscomplexen waarin zij nu worden voorbereid op een plekje bijna onderaan de ladder in de samenleving of waarin zij studeren voor een diploma waarin niemand tijdens een recessie interesse heeft.
Ik had gevloek willen horen en haar willen zien schuimbekken van woede over de jarenlange frustraties over de bezuinigingen, het alom tegenwoordige mismanagement en de megalomane waanvoorstellingen van bestuurders die zeggen dat zij er wel even voor zullen zorgen dat Nederland als een internationaal concurrerende kenniseconomie op de kaart zal worden gezet. Slopers, dat waren het en dat zijn het nog steeds, had ik haar horen willen roepen.
Ik had haar paars willen zien aanlopen met het stoom spuitend uit haar oren. Ik had haar horen willen vloeken en tieren omdat zij van dichtbij heeft meegemaakt hoe generatie na generatie werd verkloot omdat agressieve volwassenen die beter zouden moeten weten zonodig de ene na de andere onderwijsvernieuwing door de strot van andere bange volwassenen moesten persen, bang voor hun management zo stond in de kranten te lezen.
Hier had zij een kans om glazen en borden aan scherven te smijten, volle karaffen met rode wijn over de colbertjes van het aanwezige management te gooien, ze te bekogelen met de gore borrelhapjes die je alleen aan gasten voorzet die je nooit meer terug wil zien. Zij had zich onvergetelijk kunnen maken.
Er klonk een welverdiend applaus voor haar verhaal waarmee zij op waardige manier nog even haar verontwaardiging met ons deelde. Maar echt, het had zoveel mooier kunnen zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten