Zoals je misschien wel weet kun je bij Ao Nang prima duiken. Paula en ik zijn fervente duikers. We waren er ook om die reden naar toe gegaan. Eerst hadden we in Nederland kennis gemaakt met Joep en Kunika. Ze waren deze keer van september tot december hier. Heel hartelijke mensen. Als we naar Thailand zouden gaan waren we hartelijk welkom.
Zoals je weet ben ik afhankelijk van de schoolvakanties. In Juli en augustus valt er in die streek veel regen. Het toeristenseizoen loopt er van december tot april. Buiten die tijd zijn veel hotels gesloten. Het kwam ons dus uitstekend uit dat we er een adresje hadden om er een paar dagen te verblijven.
Je bent ook een echte Hollander, hè? zeg ik hem. De oude man lacht.
Toen we zeiden dat we wilden duiken zag ik al gelijk aan Joep dat hij met iets zat. Alsof hij niet zeker wist of hij dit met ons kon bespreken. Na enige aarzeling heeft hij mij toch in vertrouwen genomen. Alleen mij, alsof hij liever niet wilde dat Paula wist wat hij te vertellen had. Het kwam op het volgende neer. Tijdens de Tsunami in 2004 waren er veel scheepjes voor de kust van Ao Nang vergaan. Het verhaal was dat zich aan boord van één van die scheepjes een gouden boeddhabeeld van 60 kilo bevond, dat gestolen was uit de tempel Wat Traimit, de tempel van de gouden Boeddha, in Bangkok.
Natuurlijk was er naar gezocht, maar tot nu toe tevergeefs. Omgerekend naar de goudprijs van dat moment had dit gouden beeld een marktwaarde van ruim 1 miljoen Euro.
Joep was echter geen duiker. Er was iets met zijn oren waardoor hij nooit zou kunnen duiken. Toen hij begreep dat wij ervaren duikers waren schoot hem gelijk het verhaal van het gouden Boeddhabeeld te binnen. Hij had daar een tijd niet aan gedacht maar de gedachte nooit uit zijn hoofd gezet.
Door onder andere bij de plaatselijke vissersbevolking na te gaan waar er was gezocht had hij twee gebieden op de kaart overgehouden waar de kans groot was dat men nog niet naar de schat gedoken had. Nu wilde hij van mij weten of ik misschien bereid was om op die plekken te zoeken.
Ik vroeg Joep waarom hij dacht dat het verhaal geen verzinsel was. Hij liet mij een krantenartikel zien waarin een foto van de gouden Boeddha stond. Ik kon de tekst niet lezen, maar hij verzekerde mij dat er stond dat de Boeddha was gestolen en daarna vermoedelijk het land uitgesmokkeld was per schip.
Na de tsunami zou één van de dieven zwaar gewond aangespoeld zijn en voor zijn dood het verhaal verteld hebben aan de mensen die hem op het strand gevonden hadden. Nog voordat men hem naar een ziekenhuis had kunnen brengen overleed hij.
Als we hem vinden krijgen we 10% van de waarde. Dat staat hier. En hij tikte driftig met zijn vinger op het artikel.
Dat is toch ruim € 100.000 Nou, wat vind je er van? vroeg hij toen aan me.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten