Beste Kerstman,

in deze tijd wordt u natuurlijk weer overspoeld met verzoekjes om een borstcorrectie, liposuctie, penisvergroting of vaginacorrectie. Ik zal u er niet mee lastig vallen. Ik geef toe dat ik vorig jaar teleurgesteld was toen u mijn verzoek om een penisvergroting afwees. U vond zeventien centimeter lang genoeg en pas nadat ik een en ander met enkele van mijn vrienden had besproken begreep ik dat ik niet zo slecht was toebedeeld als ik had gedacht.
Maar ik was in de war geraakt door al die sterke verhalen die ik had gehoord, waarin twintig centimeter nog gezien werd als aan de kleine kant.
Nee, dit jaar zou ik graag van u de inspiratie willen krijgen voor het schrijven van een goed verhaal. En het geeft niet hoe u mij deze inspiratie wilt bezorgen. Een toevallige ontmoeting, een inspirerend gesprek, een mooi stukje muziek. U ziet maar. Het liefst op een luchtige manier, want op inspiratie die ontstaan is naar aanleiding van een vervelende gebeurtenis zit ik niet te wachten. Ik weet wel dat veel mensen die schrijven zich laten inspireren door gewone alledaagse dingen. Zoals een partner die dood gaat aan kanker, een onopgeloste moord, honger, seks, oorlog en meer van die dingen. En sommigen komen zelfs tot het schrijven van een bestseller door deze inspiratie. Maar zover gaat mijn ambitie niet. Nee, laat u mijn partner nog maar even leven, met moorden wil ik niets te maken hebben, met honger al helemaal niet, van seks krijg ik nooit genoeg, oorlog lijkt mij vreselijk en ik heb liever niet meer maar minder van die dingen, seks uitgezonderd.
Ik ken mijn beperkingen en om te proberen hier boven uit te stijgen kost mij teveel moeite. Ik ben namelijk enorm lui en elke letter die ik tot een woord aaneen weet te rijgen is er weer één.
Spulletjes, hoe mooi ook ingepakt en hoe goed ook bedoeld, zijn niet welkom. Natuurlijk zal ik mij dankbaar tonen bij het uitpakken van de vele cadeautjes die ik krijg. Ik verwacht dit ook van de anderen met wie wij thuis het kerstfeest vieren. Dat zijn nu eenmaal de spelregels.
Maar wat voor zo velen om mij heen geldt, geldt ook voor mij. De kasten puilen uit. Van alles is er teveel en al schijnt het goed voor de economie te zijn, dat betekent nog niet dat het goed voor de mens is. En dit brengt mij gelijk op het volgende punt. Zou u in uw goedheid de mensen voortaan minder dingen en meer ideeën willen geven. Deze nemen sowieso al minder ruimte in en ik denk dat u hen er meer plezier mee doet. Ik ken mensen die nog nooit één idee hebben gehad. Onvoorstelbaar, hè?
Liefde mag natuurlijk ook. Graag zelfs. Maar al bent u iemand die bekend staat als goedgeefs, van liefde heeft u volgens mij geen kaas gegeten. U bent meer het oppervlakkige lang leve de lol type, die genegenheid koopt door cadeautjes weg te geven. Daarom verwacht ik niet dat u liefde zult geven. Maar als u de liefde in de mensen wakker zou kunnen maken dan zou ik dat nog veel mooier vinden.
Beste Kerstman, ik wilde u niet in verlegenheid brengen. Ik weet dat u uw best doet en dat wat er niet in uw zak gestopt is er ook niet uit kan komen. Maar misschien wilt u eens nadenken over mijn verzoek. Als het dit jaar niet meer kan, dan misschien volgend jaar.