John

John,

ik vind het heel vervelend dat je mijn probleem op je weblog hebt behandeld. En dan ook nog eens op zo’n seksistische manier. Ik heb een paar van je verhaaltjes gelezen en besef nu dat ik beter had moeten weten.
Je opmerkingen en adviezen raken kant nog wal.
In tegenstelling tot wat jij denkt, ben ik niet wanhopig. Dat ik mij tot jou heb gewend, komt omdat ik de indruk had dat jij anders was dan al die andere mannen die ik sinds mijn zestiende heb versleten. Ja, dat had je niet van mij gedacht, hè? Jij kent mij alleen als dat stille lieve meisje uit de klas, dat altijd blij leek als je haar aandacht gaf.
Is het wel eens in je opgekomen dat ik gewoon met je zat te flirten? Ja ik, die stille Truus.
Je schrijft dat je wel eens een beetje opgewonden van me werd. Nou, je hebt je opwinding altijd goed voor me weten te verbergen. En dat is maar goed ook. Ik viel toen niet op oude mannen en dat doe ik nog niet.
Je opmerking over jongens, die het op prijs stellen als je als vrouw weet wanneer je je mond open moet doen en wanneer niet, vind ik ronduit walgelijk.
Als er één een goede blowjob kan geven, dan ben ik het wel. Maar goed, je zult me op mijn woord moeten geloven, want je zult het nooit meemaken dat ik die pegel van je in mijn mond neem. Ik ril al bij de gedachte.
Ik heb ook nog een advies voor jou. Ga je eens gedragen zoals men van je verwacht. Accepteer het nu maar dat jij je tijd gehad hebt. Achter de horizon wacht geen jonge mooie vrouw op je die naar je verlangt, maar een verpleegster met een rolstoel die je bij mooi weer ergens buiten in het zonnetje zet. Als je geluk hebt krijg je straks zo af en toe een aai over je bol van haar. Nog tien, hooguit twintig jaar en dan ontmoeten jullie elkaar. Denk jij dáár maar eens goed over na. Nou John, het allerbeste. Waarschijnlijk bedoel je het niet slecht, maar aan jou heb ik ook niks. Groetjes,

Truus (echte naam bekend bij John)

Truus,

je hebt mijn hart gebroken. Ik kan niet geloven dat wat je schrijft echt helemaal waar is en dat je de lullige opmerkingen die je maakt werkelijk meent.
Ik geef toe dat ik misschien beter een andere toon had kunnen aanslaan in mijn reactie op jouw brief. Ik wilde grappig doen en hoopte een glimlach op je lippen te toveren. Ik had niet de bedoeling om je het gevoel te geven dat ik je dom of saai vond. Juist uit je reactie blijkt dat je uitgegroeid bent tot een volwassen assertieve vrouw.
Je moet er niet te zwaar aan tillen dat ik alles op mijn weblog zet, want behalve jij en Theo leest niemand de shit die ik hier opschrijf.
Dat is de reden dat ik ook je tweede brief aan mij hier openlijk behandel.
Dat jij al vanaf je zestiende met mannen naar bed gaat, vind ik schokkend. Niet omdat ik daar moeite mee heb, maar ik had het inderdaad nooit achter je gezocht.
Door jouw reactie ben ik mij gaan afvragen of de beelden die ik van mijn leerlingen heb sowieso al kloppen. Ik heb nooit beweerd dat ik een ‘mensenkenner’ ben, maar dat ik er zover naast zou zitten wat betreft jou, had ik nooit verwacht. Dit is echt een opdoffer voor mijn ego.
Dat ik mijn tijd gehad zou hebben, vind ik zo’n afgezaagde opmerking. Zolang ik mij voel als een jonge hengst en nog goed kan presteren, denk ik niet aan die zuster met die rolstoel ergens achter de horizon.
Je schrijft dat ik me zou moeten gedragen zoals men van mij verwacht. En dat ik mijn tijd gehad heb. Wel Truus, je zat er nog nooit zover naast. Maar goed, ik heb niet de behoefte om je te overtuigen aangezien jij gelooft dat oudere mannen hem alleen nog maar gebruiken om te plassen.
Ik begrijp uit je brief dat mijn adviezen aan jou overbodig waren. Gelukkig maar. Ik denk dat een meisje zoals jij, dat haar mondje bij zich heeft, zich prima in deze wereld kan redden. Het ga je verder goed.