Straks moet ik natuurlijk niet die hele zak met stroopwafeltjes leeg eten. En die grote plak chocolade kan ik maar beter ongeopend laten. Net als die zak met Nacho Cheese Buggles.
Herken je dat? Die soms onverzadigbare behoefte aan calorieën? Je verstand zegt: niet doen. Maar je gebrek aan verstand zegt: vreten. Naar binnen met die handel. En je hoeft daar niet eens stoned voor te zijn. Elke reden die je kunt bedenken om je zelf eens stevig vol te proppen is goed.
Zoals bekend, is het niet altijd voorspelbaar wie deze strijd gaat winnen: je verstand of je gebrek hier aan. Hoewel ook hierop genoeg uitzonderingen zijn.
Sommigen weten zichzelf namelijk altijd in de hand te houden. Anderen, mensen zoals ik bijvoorbeeld, hebben hier meer moeite mee. Ik vind het heerlijk om hersenloos, onbegrensd en onverantwoord mezelf leeg te laten lopen, maar mijn verstand moet eerst wel hebben vastgesteld of de situatie hier naar is. Zo niet, dan hou ik mezelf keurig in toom.
Men zegt dat het verstand tot grootse prestaties in staat is. Nou, dan zou ik willen zeggen dat het gebrek aan verstand hier niet voor onder doet. We kunnen allemaal talloze zaken bedenken waarbij het verstand niet aan te pas is gekomen.
Zelfs de gedachte om het verstand te gebruiken is vaak afwezig bij velen. We doen maar wat. We klooien maar wat aan. Ook degenen waarvan je denkt dat deze zijn of haar zaakjes op orde lijkt te hebben. Waar zaten de hersens van bijvoorbeeld Jan Peter toen hij instemde met het besluit om politieke steun te geven aan de Amerikanen tijdens de oorlog in Irak?
En waar was zijn verstand toen hij een eerste reactie gaf op het rapport van de commissie Davids? Ik kan nog wel meer retorische vragen bedenken, maar ter wille van de leesbaarheid van dit stukje laat ik dit achterwegen.
Voor sommigen lijkt het gebrek aan verstand zelfs hun hele leven te beheersen. Nog voor hun geboorte werd het verstand van hun verwekkers op nul gezet toen zij zich aan elkaar vergrepen in een liefdeloze, maar wel zeer geile omstrengeling. Hou me tegoed: als ik een wip maak, komt er ook niet altijd liefde bij kijken. Maar misschien is dit bij anderen anders.
In ieder geval bleek dat de coïtus niet zonder gevolgen was en na negen maanden aanleiding gaf tot het trakteren op beschuit met muisjes. Ja, en toen begonnen de problemen pas goed voor de nieuwe hersenloze. Dat hij of zij het misschien later maatschappelijk nog ver zou schoppen zat er vanaf de geboorte al in. Een baantje als minister of bankier behoorde beslist tot de vele mogelijkheden.
Maar laat me niet teveel uitweiden over mensen die soms het geluk hebben dat gebrek aan verstand hun leven beheerst. Als je de rest van mijn blog leest, dan weet je genoeg.
Het is half twaalf ’s avonds. Mijn verstand zegt: afbouwen en slapen gaan.
Maar opnieuw is het mijn gebrek aan verstand dat wint en zegt: nog even een blowtje, lekker wat schransen, maar niet al teveel anders ga je zo uit je bek stinken en morgen is je stoelgang dan mogelijk ontregeld. Daarna met van die rode glimoogjes onder de wol. Morgen weer een dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten