Palaver.

In alle vroegte hadden de mannen hout bij elkaar gesprokkeld en samen met nog na te kijken proefwerken werd daarmee in een fors uit de kluiten gewassen vuurkorf een vuur aangestoken. De vrouwen zorgden voor een lekker kopje hallucinerende ayahuascathee, die zij thuis hadden gezet en naar school hadden meegenomen in grote thermoskannen.
Zoals sommigen wel weten wordt ayahuascathee gebruikt om in een geestelijke toestand te geraken waarin men ontvankelijker wordt voor mystieke, religieuze gevoelens, verdieping van inzichten en om contacten met buitenaardse wezens soepeler te laten verlopen. Ook visuele hallucinaties (het zien van kleurige, bewegende beelden) worden soms opgeroepen.
Behalve voor de thee hadden de vrouwen ook voor lekkere hapjes gezorgd.
Het was nog vroeg en ons eerste kopje thee hadden we om half acht al op.
Alle stoelen en banken hadden we op de gang gezet en wij zaten met elkaar in ons ondergoed in een kring in het leslokaal. Het kostte ons enige moeite om onze adjunct er van te weerhouden alles uit te doen. Zo vroeg op de ochtend konden wij dit nog niet trekken.
Iedereen zat glazig voor zich uit te staren. Wat ons betreft kon de vergadering met ons opperhoofd beginnen.
Deze kwam stipt om acht uur aan en was verbaasd om ons zo aan te treffen. Verontwaardigd dat wij er als een stelletje indianen bij zaten en er zelfs geen stoel voor hem klaar stond wilde hij weer opstappen.
Maar gelukkig wist onze teamcoördinator hem te bewegen om zijn jas uit te doen en bij ons te komen zitten.
Het opperhoofd, ook wel bekend als voorzitter van het College van Bestuur, bleek een redelijke vent te zijn. Aarzelend liet hij zich een kopje ayahuascathee inschenken. Hij had nog meer vergaderingen die ochtend en aan zijn ogen te zien had hij nog een kater van gisteravond te verwerken. In ieder geval was hij goed aanspreekbaar en iedereen deed daarom zijn zegje.
Onderwerpen waarover we het met elkaar hadden waren het talencentrum, de doorstroom naar het HBO, het uitje met de meiden uit het tweede jaar naar het naaktstrand bij ’s Gravenzande begin juni (verplicht onderdeel van de opleiding, maar er bestond grote weerstand hiertegen bij de ouders van met name de moslimmeisjes), het opzetten van een topklas, de te grote schooluitval, blowen tijdens de les (al eerder was in de nieuwsbrief opgemerkt dat de docenten dit buiten moesten doen), het onderwijscafé, het afsluiten van convenanten met de gemeente en nog diverse andere zaken.
Een veelgehoorde klacht was dat bij de ontwikkeling van het nieuwe onderwijsmodel de kaders voortdurend veranderden. Het opperhoofd herkende dit en gaf aan dat al die regelgeving gebaseerd was op wantrouwen van de overheid in het onderwijs.
De strekking van zijn boodschap aan ons was dat wij de baas zijn en hij adviseerde ons dat wij ons niet teveel moesten laten ringeloren door de regelneven in Den Haag.
Om negen uur moest ik surveilleren en met enige tegenzin stond ik op om het lokaal te verlaten. Gelukkig was er nog iemand helder genoeg om mij er op te wijzen dat ik alleen mijn onderbroek aan had en dat ik mij beter even kon aankleden. Onze adjunct was helemaal naakt, maar niemand nam er aanstoot aan. Iedereen wist dat hij een fundamentele nudist was, die het liefst nooit kleren droeg.
Terwijl ik mij aan het aankleden was, hief de groep een lied aan, waar een enkeling in extase dwars doorheen brulde. Zo uitgelaten kende ik mijn collega’s nog niet.
Iemand van facilitair kwam ondertussen binnen en vroeg ons beleefd of de vuurkorf uit kon. De gehele 8e en 9e verdieping stonden onder de rook en de leerlingen hadden geklaagd dat het zo stonk. Iedereen keek naar het opperhoofd, dat rustig knikte en niks zei.
De facilitair medewerker bedankte hem en wenste ons nog een prettige ochtend toe.
Ook ik ging weg en iedereen zwaaide en riep alsof het een afscheid voor altijd was.
Ik had erg tegen de bijeenkomst op gezien, maar achteraf ben ik blij dat ik dit heb mogen meemaken.