Alweer ontmaagd.

Opgedragen aan Theo, die zegt er wel pap van te lusten.

Het gezelschap dat zich in de lounge verzameld had bestond uit ongeveer dertig mensen. Meer dan de helft was civiel personeel en de rest passagier.
Thiemen had ons bijeen geroepen. Hij had een belangrijke mededeling. Als hofmeester had hij een natuurlijk gebrek aan gezag en werd hij door niemand serieus genomen. Maar iedereen was nu nieuwsgierig naar wat hij te zeggen had, dus toen hij begon te praten was het muisstil. Het bleek dat ons schip in verband met de naderende orkaan alvast was vertrokken naar Fort Lauderdale in Florida. Wij moesten noodgedwongen achtervaren.
Vannacht sliepen we in het hotel dat bij het casino behoorde en de volgende dag zou een vliegtuig van Delta Airlines ons van Freetown naar Miami brengen. Bij de receptie konden we onze kamersleutel halen. Omdat er ruimte genoeg was, had iedereen een eigen kamer gekregen.
Tot mijn verrassing zag ik Edith tussen de passagiers. Ze stond naast Laura, haar hartsvriendin. Edith had me ook gezien en zwaaide. Blij dat ze zo reageerde liep ik op hen af.
Laura kende ik niet zo goed. Ik had slechts terloops met haar gesproken. Maar met Edith had ik een zwoele nacht doorgebracht op het lido; hier was het zwembad en in je zwembroek tussen de anderen was het moeilijk te zien of je een passagier was of tot de bemanning behoorde. Want de bemanning mocht hier natuurlijk niet komen.
Gelukkig liet de scheepsagent zich die nacht niet zien.
Het zal ver na middernacht geweest zijn dat we samen een kwartiertje in de dekenkast kropen. Daar lagen de dekens opgestapeld die overdag aan de passagiers werden uitgereikt als ze op hun dekstoelen in het zonnetje lagen en ze het te fris vonden.
We waren beiden moe en een beetje aangeschoten van de champagne die Edith had mee genomen. Haar ouders zaten blijkbaar goed in hun slappe was.
In het pikkedonker friemelden we wat aan elkaar en tongden er stevig op los. Maar van meer dan dat was geen sprake. Gelukkig, want we waren beiden nog maagd en wel nieuwsgierig, maar vooral bang.
Ik had zo’n dertig dollar in het casino gewonnen en nodigde beide dames uit voor een drankje. Laura bedankte en zei dat ze moe was. Ze ging naar de receptie om de sleutel van haar kamer te halen en wenste ons goede nacht. Ik bleef daarom alleen achter met Edith. Thiemen zat met een schuin oog naar ons te loeren, maar hij kon van mij de pot op.
Edith zei dat ze een Sloe Gin Fizz wilde en hoewel ik niet wist wat dit was, bestelde ik er twee. Het was mijn eerste ervaring met cocktails en deze beviel me goed.
We babbelden wat over koetjes en kalfjes. Voor het eerst hoorde ik dat haar vader eigenaar was van een groot busbedrijf in North Carolina. Ze bestelde nog een cocktail voor ons beiden. Tot mijn verrassing dronk ze hem in één teug leeg. Toen vroeg ze of ik mee ging om de sleutels te halen. Ik dronk mijn cocktail ook op en liep met haar mee.
Hoewel we niet aan boord van het schip waren had ik wel het gevoel dat de vloer op en neer bewoog. Maar vervelend vond ik dat niet.
Onze kamers bleken op dezelfde verdieping te zijn. Toen we bij haar kamer kwamen en ik afscheid van haar wilde nemen, sloeg ze onverwachts haar armen om mij heen en vroeg mij met hese stem of ik met haar mee wilde komen. Ze zei dat ze een verrassing voor me had.
Ik volgde haar naar binnen. Het bleek een ruime kamer te zijn met een groot bed, een televisie, een minibar en een ligbad in de badkamer.
Edith opende een raampje. Het stormde en je kon de wind horen gieren.
Ze vroeg me of ik de deur op slot wilde doen. Uit haar tas haalde ze een pakje sigaretten. Het bleek dat ze tussen de sigaretten een paar stickies had verstopt. Even later zaten we gezellig te paffen. Ik besefte dat het een vreemde situatie was. Hier zat ik met mijn zeventien jaar, in een hotel op de Bahamas, samen met een Amerikaanse chick een stickie te roken. Haar ouders waren aan boord en maakten zich vermoedelijk zorgen over hun puberdochter. Ten onrechte, want zij was immers bij mij in goede handen.
Het leek ons leuk om samen een bad te nemen. Pas toen zag ik voor het eerst hoe mooi haar borsten met de kleine tepeltjes waren. In mijn handen bleken ze erg stevig te zijn.
Beiden waren we al opgewonden en de drank en de wiet had ons nu ook nog flink ontremd. We moesten lachen om niets en zaten voortdurend aan elkaar te plukken.
Op de schone lakens van het grote tweepersoonsbed legden we een handdoek, waarop Edith ging liggen. Ze vroeg me of ik voorzichtig wilde zijn, wat ik beloofde. Gegeven de situatie was ik bereid om haar alles te beloven wat ze vroeg.
Zo kwam er onverwachts een einde aan mijn maagdelijkheid. En die van Edith. Als ik nu, meer dan veertig jaar later, hoor over orkanen in de Caribean dan moet ik niet alleen denken aan verwoestend natuurgeweld, maar ook aan die nacht waarin Edith en ik definitief onze onschuld verloren.