Gluren.

Via een weblog kun je lekker anoniem in het leven van een ander gluren.
Als gluurvolkje komen wij daarom sinds de komst van het weblog prima aan ons trekken. Het zit immers in onze landsaard. Om Maxima te corrigeren: de typische Nederlander bestaat wel en is iemand die met genoegen bij anderen naar binnen kijkt en er geen moeite mee heeft als dit ook bij hem gebeurt. Hij verlangt er zelfs naar.
Zover ik weet zijn wij de enigen op de wereld die er niet alleen rekening mee houden dat anderen graag naar binnen gluren, maar helpen wij hen zelfs graag door ’s avonds de gordijnen open en het licht aan te doen. Wij verwachten dit natuurlijk ook van anderen, zodat wij op ons beurt bij hen naar binnen kunnen gluren. Als we kijken en de buurman staat dan toevallig in zijn pendek de rug van zijn vrouw te masseren terwijl de hond tegen een van zijn benen oprijdt is dat mooi meegenomen.
Met een weblog kun je echter verder kijken dan de huiskamer. Je ziet er soms ook de verborgen plekjes op zolder en in de kelder mee en wat je daar aantreft misstaat soms niet in een rariteitenkabinet.
Tot nu toe was ik zo monomaan bezig om mezelf taalkundig te bevredigen dat ik heb verzuimd om eens te kijken hoe anderen dit doen. Toen ik dan toch puur uit nieuwsgierigheid gisteren diverse weblogs las van anderen ging er een wereld voor me open.
Zeker, er is veel trash. Maar je komt ook veel talent tegen. De echt mooie weblogs heb ik snel doorgebladerd. Ik ben vooral op zoek gegaan naar persoonlijke verhalen. Die zijn er zeker en soms schrok ik van het exhibitionisme van de makers.
De openheid waarmee sommigen het hebben over liefde en eenzaamheid is bijna gênant te noemen.
Zo eerlijk zou ik nooit kunnen zijn. Mijn kelder en zolder hou ik voor nieuwsgierige blikken gesloten. De spoken die ik daar bewaar hou ik helemaal voor mezelf. Op mijn weblog zul je tevergeefs op zoek gaan naar persoonlijke ontboezemingen. Ik ben en blijf zo gesloten als een oester.
Dus geen woord over mijn escapades en andere streken. Ik ontken toch alles. Laat je fantasie dit zelf maar invullen. En nu ga ik nog even gluren bij de internetburen.