Vandaag mijn laatste 15 kilometertjes gerend; zondag loop ik de marathon in Leiden.
De weersverwachtingen zijn gunstig. Misschien een buitje, maar ik heb erger meegemaakt.
Ik voel me toppie en ga voor 4½ uur zonder pijn. Niet zo’n geweldige tijd, maar ik heb hem nooit sneller gelopen. Mijn gemiddelde snelheid ligt om en nabij de 10 kilometer per uur en ik ben daar niet ontevreden over.
Paula gaat mee om me aan te moedigen en de kinderen hebben beloofd dat ze met hun aanhang ook naar Leiden zullen komen. Erg lief van ze.
Op mijn menu staan de komende dagen voldoende rust en veel pasta eten.
Snoepen doe ik al een paar weken niet meer, alleen kon ik het tot afgelopen weekend toch niet laten om zo af en toe de dag af te sluiten met een blowtje. Maar deze week leef ik als een asceet. Nu ja, min of meer.
Zo-even heb ik mijn twee weekjes Buitenkunst in Drenthe geboekt. Deze keer ga ik de laatste twee weken. Ik kijk er vol verlangen naar uit.
Eerst ga ik nog ruim 300 kilometer in mijn uppie met volle bepakking wandelen van St Bees aan de Ierse Zee naar Robin Hood Bay aan de Noordzee. Ik neem daar twee weken de tijd voor. Met een tent hoef ik me onderweg geen zorgen te maken over onderdak.
Omdat ik maximaal 15 kilo mee wil sjouwen weet ik nog niet of ik onderweg mijn eigen eten zal maken. Pannetjes en kookspullen wegen al snel zo’n twee kilo als het niet meer is.
Het is meestal mogelijk om aan het eind van de dag een pub in te duiken en daar kan ik mezelf dan volproppen met voldoende calorieën, die ik dan vervolgens met nog meer calorieën wegspoel.
Mijn boot naar Newcastle vertrekt op 19 juli en ik vaar weer terug op 4 augustus. Dan heb ik nog ruim een dag om te pakken voor Drenthe.
De combinatie wandelen in mijn eentje en hierna twee weken allerlei theaterworkshops doen lijkt me ideaal. Paula moet in al die dagen werken, maar voor haar is het ook een beetje vakantie als ik weg ben. En dat gun ik haar van harte.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten