12. Demasqué

Theo staat glunderend met een zwarte bolhoed op en een goudkleurige sarong om zich heen gewikkeld onder aan de trap. In de lampen, planten en schilderijen hangen slingers.
De anderen staan met blije gezichten om Theo heen. Allen dragen een zwarte bolhoed.
Gefeliciteerd John. Vijfentwintig jaar spion. Geweldig. Jij had natuurlijk al lang met pensioen moeten zijn na jouw werk voor de IBD. Al je collega’s zijn toen met pensioen gegaan maar jij… semper fidelis.
Hij drukt me tegen zich aan. Nou wat zeg je er van? Met een wijds gebaar introduceert hij opnieuw de mensen die ik meende te kennen.
Hallo John. Van harte. Lilian omarmt me en geeft me een kus. Ik weet heus wel dat jij de tweelingbroer van Jan bent, hoor. Ik ben gisteren nog met hem uit geweest en hij heeft nog steeds zijn vlindertje. Ja jongen, mij neem je niet zo snel in de maling. Je snapt wel dat ik ook een collega ben, hè? Lilith is mijn schuilnaam. Men zegt dat overal waar ik kom er doden vallen. Maar dat is natuurlijk overdreven.
De anderen stellen zich opnieuw aan mij voor maar vertellen niet wat zij bij de AIVD doen.
Frank stapt naar voren en drukt me hartelijk de hand. Ik ben blij dat ik die legendarische Teddybeer heb mogen ontmoeten. Bij ons in Tarin Kowt heb je bijna de cultstatus. Dankzij de ondervragingstechnieken die jij daar de plaatselijke milities hebt bijgebracht is de informatie die ze van hun gevangenen weten los te krijgen niet alleen omvangrijker maar ook betrouwbaarder geworden. Overigens had ik niet verwacht dat jij zo’n klein mannetje zou zijn. Ik had een reus verwacht. Maar dat komt natuurlijk door al die verhalen. Gefeliciteerd.
Ik ben me er niet van bewust dat er zo over mij wordt gepraat. Ik weet hoe belangrijk het is om betrouwbare vijandelijke informatie te verkrijgen. Goede informatie maakt het verschil uit tussen winnen of verliezen. Een modern leger kan ondanks de vele technische hulpmiddelen waarover het beschikt niet zonder zijn infanterie en een inlichtingendienst die zijn informatie niet uit het veld weet te verkrijgen is ondanks het gebruik van computers en satellieten zowel blind als doof. Ik hou van mijn werk al kan ik goed begrijpen dat het bij sommigen veel weerstand oproept. Maar iemand moet de stront opruimen. Anders blijft het stinken.
Monique schuift Frank opzij en geeft me een knuffel. Ze waardeert het dat ik heb laten blijken dat ik haar zo leuk vind. Ik heb je wel zien gluren naar mijn borsten, jongen. Maar laat je niets wijsmaken. Als ik ze uit de verpakking haal hangen ze op mijn navel. Nee, Frank is niet mijn man. Heeft hij dat gezegd? Hé frank, ze loopt naar hem toe en verdwijnt uit beeld.
Yvonne geeft me een pakkert. Zo John, natuurlijk weet ik wel dat jij zo spiritueel bent als een papegaai. Toch wel knap dat je wist dat het gedicht dat Monique en ik voordroegen bij inwijdingsrituelen van de Rozenkruisers wordt gebruikt.
Met Joep en zijn Thaise maak ik alsnog kennis. Hij drukt mij een USB-stick in mijn handen en zegt dat de informatie die er op staat heel belangrijk is en dat ik maar met hem contact moet opnemen voor het maken van een afspraak. Ja, er wordt zowaar nog gewerkt.
Speech, speech…wordt er geroepen.
Ik wil het wel proberen, zeg ik, maar ik weet niet of het lukken gaat.
Beste mensen. Allemaal heel erg bedankt voor deze geweldige ontvangst. Jullie hebben me er fantastisch in laten tuinen. Als er wat bij de AIVD te vieren valt doen wij dat meestal in een hotel dat we afhuren. Met wat Colombiaanse sneeuw en champagne maken we er dan een gezellig feestje van. Dit had ik niet verwacht. Een alternatieve setting en goeie ouderwetse wiet. En een fantastische sfeer. Ik weet niet wat ik moet zeggen. Nogmaals, allemaal heel erg bedankt. Er wordt geapplaudisseerd.
Als je je neus wil poederen dan kan dat natuurlijk, zegt Theo. Ik bedank hem en zeg dat ik blij ben dat ik nog leef.
Die Santino van zo-even. Wie was dat?
Oh, dat was een gewone agent. Geen geheim agent. We zullen het hoofdkantoor vragen of zij er voor willen zorgen dat hij promotie krijgt. Mensen met lef en fantasie zoals hij moeten op de juiste positie komen, vind je niet?
Leuke ruimte, hè? En hij wijst om zich heen. De hippies die hier wonen hebben hem aan ons voor twee dagen verhuurd. Jammer dat ik morgen weer naar mijn flatje in de Bijlmer moet.
Sabine is er weer bij komen staan.
Heb je een leuke avond gehad? vraagt ze. Ik knik. Ook wel een beetje door jou. Je bent een echte teaser. Ik hou wel van een beetje show.
Vind je? zegt ze lachend. Zal ik je straks thuis brengen? Ik ga zo weg en ik begreep zo-even dat jij het eigenlijk ook wel hebt gezien. Het is bijna vier uur.
Ik zeg haar dat ik graag van haar aanbod gebruik wil maken. Ik neem afscheid van alle gasten. Theo wijst me er op dat er op 2 augustus weer iets valt te vieren.
Ik weet niet of ik dan in het land ben, zeg ik. Maar anders neem ik nog wel contact met je op.
Geef me je e-mail adres maar, zegt Theo. Dan stuur ik nog wat foto’s naar je toe.
Hij zet zijn bolhoed op mijn hoofd en maakt snel nog een paar foto’s.
Bij de deur worden Sabine en ik uitgezwaaid als we in haar Peugeot 205 stappen.
Luid toeterend rijden we de straat uit. Dat zal niet iedereen leuk vinden, denk ik.
Iemand die er thuis op je wacht? vraagt ze. Al jaren niet meer. Leven met iemand als ik is voor elke vrouw een ramp. Ik moet naar Kralingen. Dat is de andere kant uit.
Oh, zegt Sabine. Ze rijdt de oprijlaan van een statig herenhuis aan de Heemraadssingel in.
Hier woon ik. Het zit je echt niet mee vannacht. En met een zwoele blik op mij gericht vleit ze zich eindelijk in mijn armen.

That’s all folks.