5. De Grote Bong

Theo ziet er verhit uit. Ik denk dat het niet zo vaak voorkomt dat er zoveel mensen tegelijk in zijn studio staan. Vermoedelijk zit hij er meestal in z’n eentje wat te jammen of samen met Yvonne, zijn muze, wat inspiratie op te doen. Zo te zien ontbreekt het hem daaraan niet.
Straks wil ik een groupiefoto maken met Santino en z’n gitaar in het midden. En wij knielen allemaal aan zijn voeten en kijken dan naar hem op. Lekker vet.
Maar eerst wil ik Monique vragen of zij nog wat te zeggen heeft over haar laatste ontmoeting met het Beest. Monique, aan jou het woord.
Het klinkt allemaal nogal plechtig en ik vraag me nieuwsgierig af waar dit over gaat.
Ogenblikje hoor, zegt Monique en verdwijnt samen met Yvonne achter een gordijn.
Er klinkt wat gestommel en gelach. Dat gaat zo enkele minuten door. Zijn jullie nou eens eindelijk klaar? roept Theo.
Okidoki, klinkt het.
Uit speakers klinkt ‘Breathe’ van Pink Floyd. Het geluid zwelt aan tot een imponerend volume dat na ‘And all you touch and all you see is all your life will ever be’ weer afneemt. Tegelijk dooft langzaam het licht en als het bijna donker is en hierna weer wat sterker wordt is het paars.Beetje gelikt allemaal maar wel indrukwekkend.
Het gordijn wordt opzij geschoven en Yvonne en Monique komen er achter vandaan. Ze dragen nu lange zwarte jurken tot aan de grond, volgehangen met glinsterende kettingen en amuletten. Ze schrijden bijna statig naar voren. Beiden kijken wat ondeugend en daaruit leid ik af dat ik het toch niet al te serieus moet nemen.
Dan, als de volumeknop de muziek helemaal heeft weggedraaid, declameren beiden in koor:

Uit het eeuwig Moederwezen
breekt het Godskind vrij,
en in glans van Isis
klinkt het lied zo blij.
Dankt Osiris-Isis-Liefde
Die het Al vervult,
die als wondermantel
lichtend ons omhult.

Hierna loopt Yvonne langzaam achterwaarts en verdwijnt weer achter het gordijn zodat Monique in haar eentje voor ons staat. Het is nu doodstil. Dan klinkt er een rauwe galmende stem die uit de diepte lijkt te komen van een grote put. De bibber loopt over mijn rug.
Dit wil ik kwijt:

Strek jezelf uit tot buiten je grenzen
Reik naar de sterren
Ga tot waar de zon de maan kust
En de zee het land
Waar de namen van de doden staan geschreven
In het natte zand

Dit is het lot der mensen.
Waarvan, waarom, waarheen?
Geen antwoord zul je vinden
Niet van hier of gene zijde
Dáár uiteindelijk vaart u allen heen
Laat nu de Grote Bong je leiden.

Simon, we zullen je niet vergeten.




Ah, de Grote Bong. Theo komt weer in beweging. Uit een eikenhouten kastje haalt hij een soort van grote glazen waterpijp en begint onmiddellijk de kop vol te stoppen met toverkruiden.
Iedereen zit nou in een cirkel en de bong wordt aangestoken. Lilian neemt als eerste een haaltje, maar eerst toont ze haar respect. Grote Bong, respect.
Ze inhaleert zo diep als ze maar kan en krijgt een hoestbui. Dan is Theo aan de beurt.
Grote Bong, open je deuren. Zijn ogen puilen bijna uit als hij de rook probeert vast te houden.
Dan is Frank. Grote Bong, ik kom er aan. De tranen schieten in zijn ogen.
Hierna is Monique. Grote Bong, neem bezit van mij. Haar blik is zwoel als ze het mondstuk van de pijp tussen haar lippen perst.Hier kan geen enkele Grote Bong weerstand aan bieden.
Als ik aan de beurt ben zeg ik met schorre stem: Grote Bong. Neem mij als een wervelende wietwolk met je mee.
Yvonne houdt het zakelijk: Grote Bong. Maak moes van mijn hersens.
Ik zie aan haar ogen dat de Grote Bong haar wens aan het vervullen is.
Santino zit er met opgestroopte mouwen bij. Zijn pet ligt beneden en zijn uniformjasje heeft hij op de bank gegooid. Geef mij mijn hersens terug, fluistert hij.
Had je gedacht, denk ik. Daar is het nu te laat voor.
De pijp wordt telkens doorgegeven tot dat hij leeg is.
Theo vindt het nu tijd voor de volgende ronde. En nu we allemaal van die leuke pretoogjes hebben is het tijd voor …de foto. Santino, ga jij daar eens staan met die gitaar. Santino, Santino, hé Yvonne, kijk eens of-t-ie nog leeft. Volgens mij was de Grote Bong een beetje te groot voor hem. Santino? Hallooo, zijn we er nog?