Santino kreunt en steunt.Er zit nog genoeg leven in hem al heeft hij er op dit moment weinig over te zeggen. Theo doet het grote licht aan en verbreekt hiermee de betovering.
Misschien moeten we hem even bij het Beest in de kooi zetten, grinnikt hij.
Lijkt me niet. Ik ga even een stevige bak koffie zetten, reageert Yvonne.
Ze verdwijnt naar beneden.
Monique kleedt zich weer om. Frank komt naast me zitten en stelt zich aan me voor.
Ik ben de vriend van Monique, zegt hij nadrukkelijk waarmee hij te kennen geeft dat hij gezien heeft hoe ik naar haar zat te kijken. Ik ben nu eenmaal iemand wiens gevoelens als een open boek van zijn gezicht te lezen zijn.
Ik begrijp die knul wel, zegt Frank op vertrouwelijke toon en knikt in de richting van Santino.
Mijn broer zit ook bij de politie. Slecht betaald, altijd maar doen wat je gezegd wordt, thuis niks te zeggen hebben en altijd maar de schijn ophouden dat je het zo geweldig vindt. Alleen omdat je een uniform fetisjist bent.
Ongevraagd krijg ik het hele verhaal te horen van zijn broer die tijdens feestjes na enkele biertjes helemaal los gaat en dan al zijn frustraties er uit gooit. Zoals laatst op die bruiloft van een nicht waar hij in zijn blote kont in de tuin stond te dansen met een rokje van oranje ballonnen gevuld met helium, die door hem één voor één werden losgemaakt zodat hij uiteindelijk piemeltjesnaakt rondjes stond te draaien en daarna door de andere gasten in het zwembad werd gegooid.
Wat doe jij? vraagt Frank.
Ik sta voor de klas.
Ik heb een zus die ook in het onderwijs zit. Zo gek als een deur. Ze zit nu al weer een half jaar overspannen thuis. Voorlopig mag ze niet beginnen.
Wat doe jij eigenlijk? vraag ik. Niet dat het me echt interesseert. Maar nu we toch met elkaar aan het praten zijn wil ik me wel een goed beeld vormen van degene met wie ik praat.
Op het moment ben ik even zonder werk. Volgende maand ga ik met Joep naar Thailand. Die heeft daar een huis laten bouwen.
Met Joep? vraag ik. Dat is die jongen beneden met die baard en met dat mooie Thaise meisje. Ik probeer me Joep en het meisje voor de geest te halen maar het licht blijft uit.
Koffie. Yvonne komt met een grote kan koffie de studio binnen gewandeld. Achter haar één van de andere gasten die de kopjes draagt.
Na zijn koffie is Santino zichtbaar opgeknapt.
Ik moet maar weer eens gaan, zegt hij en staat op. Nu al? wordt er geroepen.
Er moet gewerkt worden. Het was gezellig luitjes. Kan iemand mij even naar beneden helpen?
Lilian volunteert. We nemen hartelijk afscheid van Santino. Het is wel jammer dat hij nu niets heeft gezongen.Ik neem me voor om naar de volgende aflevering van de x-factor te kijken. Het lijkt me een goeie vent.
Inmiddels heb ik het gevoel dat ik iedereen al heel erg lang ken, terwijl er misschien hooguit twee uur zijn verstreken sinds ik hier naar binnen werd gedragen.
Hoewel mijn voet nog steeds erg pijnlijk aanvoelt is de zwelling verdwenen. Ik moet straks maar een taxi naar huis nemen.
Zullen we allemaal weer naar beneden gaan? vraagt Theo. Iedereen zit wat duf voor zich uit te staren. De Grote Bong heeft flink huis gehouden. Het duurt nog een kwartier maar uiteindelijk komt iedereen langzaam in beweging. Hoewel niemand het zegt is men toch wat aangeslagen door die toestand met Santino.
Frank ondersteunt me bij het naar beneden gaan en als we even later weer met z’n allen door de ultraviolet verlichte gang lopen stopt Theo voor de deur van de verboden kamer, waar een vreselijk lawaai uit komt.
Het klinkt alsof er iemand binnen aan de tralies van een kooi staat te trekken.
Theo gebaart om stilte. Laten we het Beest even gaan troosten. Hij zit daar zo alleen. Dan opent hij voorzichtig de deur. Ik zie een uitdrukking van verbazing op zijn gezicht verschijnen. Hé, ga jij eens aan het werk, zegt hij dan met een vette grijns.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten