8. Een bekentenis

Vertel het stomste wat je volgens jou ooit hebt gedaan en waarvoor je misschien na je dood in de hel zal moeten branden, lees ik. Is dit soms een spel dat door de E.O. is uitgebracht? vraag ik spottend. Tot mijn verbazing wordt dit door iemand beaamd. Die rakkers deinzen negens voor terug, denk ik.
Vertel, zegt Sabine en ze kijkt me net als de anderen verwachtingsvol aan. Ik zie alle ogen op mij gericht. Daar zit Joep met zijn knappe Thaise. En Monique en Frank. Yvonne natuurlijk. Theo. Lilian. En al die anderen. Geen van deze mensen ken ik. Niemand kent mij. Ik kan ze alles wijs maken. Frank had ik verteld dat ik docent ben. Wat ik eigenlijk ook wel ben, maar dan bij de AIVD, waarvoor ik als intructeur over de hele wereld de mensen leer hoe ze doeltreffend de waarheid uit iemand konden halen. En Lilian hield mij voor mijn broer.
Mensen zijn zo makkelijk te bedriegen.
Ik heb in mijn leven heel wat stomme dingen gedaan. En ongetwijfeld heb ik mijn laatste stomme streek nog niet geleverd. Misschien is het wel heel stom om deze vraag te beantwoorden, bedenk ik. Maar wat was nu het stomste dat ik ooit had gedaan?
Ik denk aan die keer dat ik in Haïti die knappe negerin paalde en befte. Het was een hoer die het deed zonder condoom. Wat was dat stom. Nog maanden later was ik bang geweest dat ik syfilis had opgelopen.
Of die keer dat ik in Londen in het casino zo’n vijftigduizend pond had verdiend en uiteindelijk met een verlies van duizend pond was weggegaan.
Ik denk aan die keer dat ik eenzaam en berooid in Alcobendas verbleef bij een fotograaf die ik in New York had leren kennen en die daar een tweede huis had. Hij had mij gevraagd om bij hem langs te gaan, wat ik op de terugweg naar Nederland na mijn rondreis door Afrika deed omdat ik helemaal blut was en ik wist dat ik bij hem terecht kon. Ik wist niet dat hij homo was. Daar kwam ik echter al snel achter. Toen hij al te opdringerig werd had ik hem met een marmeren beeldje dat de ‘David’ van Michelangelo voorstelde een klap voor zijn kop gegeven. Daarna had ik zijn zakken gerold, waarin ik zo’n vierhonderd dollar vond. Ik vertrok gelijk en heb er nooit meer wat van gehoord. Was dit stom geweest? Ik had er in ieder geval nooit spijt van gehad.
Wel van die Française waarmee ik zo’n twee jaar in Parijs had gewoond en die ik zo bedrogen had met haar vriendin Albertine. Zij werkte als conservatrice in het Louvre en ik verdiende wat geld met het gidsen van toeristen. Op zekere dag, toen ze onverwachts vroeg thuis kwam, betrapte Nicole ons toen we het luid blaffend op z’n hondjes deden in haar bed. Dezelfde dag nog zat ik op het vliegtuig naar Schiphol.
Er schieten nog zoveel andere herinneringen te binnen dat ik heel even mijn leven zie als één grote stommiteit. Maar wat kan ik nu met deze mensen delen?
Het stomste wat ik gedaan heb is om niet terug te keren van vakantie toen mijn vader op sterven lag, zeg ik. Misschien moet ik hiervoor wel branden in de hel.
Iedereen is stil en kijkt me meelevend aan. Dan begint er iemand te klappen en wordt dit door de anderen overgenomen. Ze vinden me oprecht.
Ik zeg ze niet dat mijn vader op het moment dat hij stierf al twee jaar zo dement was dat hij geen vork meer van een lepel kon onderscheiden. Hij rookte geen sigaretten meer maar at ze op. En zat ondertussen ongegeneerd in zijn luier te schijten. Ik was net bij hem geweest toen hij z’n laatste adem uitblies. Zijn dood was voor iedereen uiteindelijk een opluchting.
Sabine kijkt me met vochtige ogen aan en geeft me opeens vol op mijn lippen een zoen.
Ik ben verbaasd. Bedankt, maar waarom zoen je me?
Om je eerlijkheid. Ik denk niet dat God je zal straffen want je zult er best veel spijt van hebben gehad. Het moet niet makkelijk voor je geweest zijn.
Ik vertel haar niet dat God voor mij slechts een drieletterig woord is, dat net als dat andere drieletterige woord sommige vrouwen in grote vervoering brengen kan en dat de hel alleen bestaat op aarde. Of de hemel. En dat beide volgens mij zo dicht aan elkaar grenzen dat het niet voor iedereen altijd helemaal duidelijk is waar ze zich bevinden. “Pain is so close to pleasure.” Nee, in de hel geloof ik niet maar in stommiteiten wel.