In een verre toekomst stel ik me een wereld voor waarin alle vrouwen blind en alle mannen doof zijn. En kinderen doof en blind tot hun 18e. Het is een wereld waarin de mens is uitgeëvolueerd.
Er is geen heterofiele kerel meer die zich om zijn uiterlijk bekommert. Voor wie zouden ze er sexy en stoer uit moeten zien? Ze lopen er dan ook als slonzen bij.
Hun vrouwen besprenkelen hen met aangename geuren en naaien rinkelende belletjes aan hun kleren zodat ze hun aanwezigheid kunnen ruiken en horen.
Omdat ze natuurlijk geen idee hebben hoe ze er uit zien, neigen ook zij er naar om hun uiterlijk te verwaarlozen. Maar hun mannen voorkomen dit door hen in de mooiste kleren te steken en hen te helpen met hun make-up.
Man en vrouw zorgen beiden voor hun kinderen. Deze liggen onder grote warme lampen met hun zintuigen naar binnen gekeerd op bedden die zachtjes vibreren. De vibraties zijn als een subtiele taal die hen verbindt met de wereld om hen heen. Tegen de jongens zegt de taal: “Straks word je opnieuw geboren en kun je zien.” Ze begrijpen niet wat er wordt bedoeld, maar de vibraties zijn aangenaam en ze voelen dat er iets moois voor hen in het verschiet ligt te wachten op hen. De meisjes wordt verteld dat zij straks horen kunnen. Ook zij stralen niet-begrijpend van geluk en stoten zachte kraaigeluidjes uit.
Het is een wereld waarin wij elkaar weer echt nodig hebben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten