Als mensen in een samenleving zelf stoppen met denken en anderen dit voor hen laten doen gaat het met die samenleving niet zo best.
De geschiedenis levert daar legio voorbeelden van.
De machteloosheid en woede die er bij iedereen leeft is wel begrijpelijk. Natuurlijk worden we genaaid en sommigen van ons vinden dat helaas erg lekker. Die willen dat alles zo blijft zoals het is.
Mij zul je niet horen zeggen dat er niets moet veranderen. Maar je lot in handen leggen van iemand die zegt voor jou de oplossing te hebben is naïef. Of het nu een Jan Peter, een Wouter of een Geert is. Zij kunnen niets oplossen. De problemen waarvoor wij staan zijn grensoverschrijdend. Het water komt door het plafond en de fundering begint te rotten. De genoemde heren kunnen de gevel wel willen opknappen maar op het verval dat zich hier achter afspeelt hebben ze niet veel greep.
Dan maar met z'n allen de Maas inspringen? Lijkt me niet. Gewoon door gaan met ademhalen, goed voor jezelf en degenen die je lief zijn blijven zorgen, lid worden van Greenpeace en Milieudefensie, glas naar de glasbak brengen, zorgen dat je haar goed zit, niet teveel meepraten met anderen maar jezelf een mening vormen, weten wanneer je jezelf serieus moet nemen en wanneer niet, autoriteiten wantrouwen totdat is gebleken dat dit niet altijd nodig is en vooral goed kauwen, want een slechte stoelgang vertroebelt de geest. Lees even mee.
Het politieke draagvlak van partijen is beweeglijker dan ooit. Partijen winnen en verliezen steun in fors tempo en er is geen enkele zekerheid dat snel gewonnen terrein niet ook heel snel weer ingeleverd moet worden. Rita Verdonk kon eind 2008 op bijna 20 zetels rekenen, nu rest er slechts nog 1. Geert Wilders groeide sinds het begin van 2009 van 10 naar 26 zetels.
In het zoeken naar verklaringen voor die dynamiek en in het bijzonder de opkomst van de PVV, valt nogal eens de term populisme. Er bestaat een breed gevoel dat politici die zich afzetten tegen de gevestigde Haagse orde kunnen rekenen op succes in de peilingen.
Daarom hebben we in het kader van onze Politieke Barometer deze week nader onderzoek verricht naar het fenomeen populisme. We hebben de Nederlandse kiezer een groot aantal vragen voorgelegd die een indruk geven van de omvang van populistische gevoelens, waarbij we hebben gekeken naar aspecten als de behoefte aan sterk leiderschap, meningen over het luisteren naar burgers, mogen zeggen wat je denkt en de politieke omgangsvormen.
61% heeft behoefte aan sterke leider met veel bevoegdheden
Het draagvlak voor een sterk leiderschap met veel bevoegdheden is momenteel opvallend groot. Maar liefst 61% van alle kiezers is van mening dat Nederland daar behoefte aan heeft. Onder de aanhang van de PVV is dat gevoel het sterkst ontwikkeld (83%), maar ook bij de VVD (69%), de SP (65%) en het CDA (64%) is er grote steun voor deze gedachte. Bij de PvdA (50%), D66 (49%) en de CU (46%) leeft het wat minder sterk. Alleen voor GroenLinks lijkt men de traditionele democratische waarden nog echt te koesteren: slechts een minderheid (35%) loopt warm voor sterke leiders met veel bevoegdheden.
Voor het volledige artikel met de grafiekjes kijk je even hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten