Spindoctor

Het was een fijn gesprek geweest. Zo had ik Jan Peter nog niet eerder meegemaakt.
Mogelijk lag dit ook aan de voortreffelijke maaltijd die wij beiden hadden genoten. Of misschien was het wel zo dat de maaltijd voortreffelijk had gesmaakt omdat wij samen zo gezellig hadden zitten kouten. Wie zal het zeggen?
De bediende van de garderobe reikte ons de jassen en shawls aan. Het sneeuwde nog steeds en zonder warme shawl liep je gewis kans op het vatten van een koudje.
Jan Peter keek mij peinzend aan toen wij in het halletje op het punt stonden afscheid van elkaar te nemen. Hij wilde iets zeggen, maar zocht naar de juiste woorden.
Zou jij mijn spindoctor willen zijn? vroeg hij opeens.
Het drong niet gelijk tot mij door wat hij vroeg. Ik was altijd vol ontzag geweest voor onze grote roerganger, deze politicus in hart en nieren, die het ene na het andere kabinet Balkenende in de afgelopen zeven jaar door de woeste branding van de dagelijkse politieke realiteit had weten te manoeuvreren.
Hij had iets bovenmenselijks voor mij. Anderen mochten hem misschien een droogkloot vinden en een draaikont. Toen ik hem nog niet persoonlijk had ontmoet, had ik deze vooroordelen ook. Pas later ontdekte ik hoe standvastig hij was. Alleen zijn PR liet te wensen over. In zijn geval kon de slogan “you get what you see” eenvoudig aangepast worden in “you don’t get what you see”. Vrij vertaald: Je ziet niet wat er is en wat er is, dat zie je niet.
Een leus, die volgens mij het hele CDA op het lijf is geschreven en die door Jan Peter, als één van zijn meest prominente voormannen, op uitzonderlijke wijze werd en wordt uitgedragen.
Of ik je spindoctor zou willen zijn? bouwde ik hem na. De lezer zal het zijn opgevallen dat Jan Peter en ik elkaar tutoyeren. Dat is niet zo vreemd. Dat doen hij en zijn vrouw Bianca ook.
Ja, mijn spindoctor. Met de gemeenteverkiezingen voor de deur vraag ik mij af of ik mijn normen en waarden offensief niet eens nieuw leven in moet blazen. De mensen zijn op zoek naar houvast, de kerken lopen leeg, het aantal overvallen op kleine winkeliers neem toe, misschien moeten we gewoon in Uruzgan blijven, we kunnen er misschien wel een handelspost vestigen…Ik onderbrak hem. Met alle respect Jan Peter, je haalt er nu toch wel heel veel onderwerpen ineens bij. Ik raak hiervan in de war. Ik begrijp dat je het normen en waardedebat nieuw leven in wil blazen en jij wil dat ik je hierbij help. Klopt dat?
Jan Peter knikte. Ik heb iemand nodig die mijn goede bedoelingen op de juiste wijze weet te vertalen naar de mensen. Ik wil niet dat ze allemaal straks gaan roepen “Daar heb je hem weer met zijn normen en waarden. Laat hij eerst maar eens de grote zakkenvullers aanpakken en de grote bedrijven, die hier nauwelijks belasting betalen.” Je kent het wel. De mensen wijzen eerst altijd naar anderen als ze ontevreden zijn. Zelf vinden ze dat ze geen schuld hebben aan de verloedering van de maatschappij. Men zou eens minder moeten wijzen en wat meer bereid moeten zijn om naar zichzelf te kijken. Neem nou eens de coffeeshops. Hoe erg is het om een paar meter verder te moeten lopen? Dat moet toch geen probleem zijn? Waar het om gaat is dat de mensen duidelijk zien waar het CDA voor staat. En dat is fatsoen met een grote F. En dat is in het belang van iedereen.
Zoals altijd werd hij begeesterd door zijn eigen woorden. Alsof hij met genoegen en verbazing de woordenbrij gade sloeg die aan hem ontsnapte.
Mag ik er een nachtje over slapen? vroeg ik hem. Natuurlijk, lachte hij. Denk er maar eens goed over na. Ik hoor het wel van je. Hij schudde mijn hand en verdween in de stuifsneeuw die door de harde wind in onze richting waaide.
Spindoctor? De publieke opinie beïnvloeden, zodat iedereen denkt dat het CDA als enige partij begrip heeft voor de noden van de kleine man. Christelijke normen en waarden. Er liep een rilling langs mijn rug. Al half februari en nog steeds was het verdomde koud.