Droevige Valentijn

Ook vandaag heb ik opnieuw aan je gedacht
Het is onmogelijk voor mij jou te vergeten
Ik ben je geliefde die zo vurig naar je smacht
Maar wie jij echt bent zal ik nimmer weten

Je weet niet dat dit voor jou is geschreven
Dat ik vaak aan je denk bovendien
Ook al leiden wij beiden ons eigen leven
Onthoud, mijn liefste, ik heb je gezien

Men heeft je gekwetst, men heeft je ontkend
Men heeft je veel verdriet gedaan
Warmte en aandacht ben je ontwend
Er is afschuwelijk veel van binnen stuk gegaan

Je sluit je af, je voelt het van binnen schuren
de lach die je toont heb je jezelf verplicht
Maar in het donker, in de stille uren
Lopen warme tranen over je gezicht

Je kunt zien hoe moeilijk het voor je is
Soms kun je de pijn haast niet verdragen
Er is geen plek voor je gemis
Maar ik wil het heel graag voor je dragen

Je lijdt, maar het is beslist onnodig
Je hebt al veel te lang getreurd
Blijven treuren is echt overbodig
Wat gebeurd is, is gebeurd

Wat stuk gemaakt is blijft gebroken
Het is zinloos hier bij stil te staan
Want elk vuur door mensenhand ontstoken
zal eens doven, alles zal tot as vergaan

Als ìk al spijt heb over mijn fouten in ‘t verleden
dan is het dat ik er te weinig van heb geleerd
’t Is daarom dat ik in het heden
mij tot de toekomst heb bekeerd