Gribus

Soms heb je anderen nodig om er achter te komen dat je eigenlijk in een gribus woont.
Zonder hen had ik nog steeds gedacht dat de Woudhoek één van de rustigste wijken van Schiedam is. Als er ergens nooit wat gebeurt, is het immers hier. Wij hebben het journaal, internet en de krant nodig om te beseffen dat wij in een soort enclave zitten, waar de boze buitenwereld nog niet in is doorgedrongen.
Je hoort wel eens van burenoverlast, maar hier merk je niet eens dat je buren hebt.
Zeker, er staat wel eens een auto scheef geparkeerd op de parkeerplaats en soms wordt het grof vuil te vroeg bij de containers aan het begin van de straat gezet. Hier en daar zijn kleine verzakkingen en niet alle bloembakken die men in de herfst in de wijk heeft neergezet hebben de winter overleefd.
Verder is het ’s avonds stil op straat, want er wonen hier uitsluitend tweeverdieners en die willen ’s avonds de deur niet meer uit. En voor het geval dat ze dat wel willen zijn de straten helder verlicht.
In de spaarzame weken per jaar dat het ´s avonds warm is, hangen de jongeren met elkaar bij de bankjes aan de singel en wordt er wel eens een prullenbak in de fik gestoken, want voor hen is hier natuurlijk niets te doen.
En tot slot wil ik opmerken dat in de bijna vijfentwintig jaar dat ik hier woon slechts één keer een ruit bij mij is ingegooid. Dus tot nu toe dacht ik dat het allemaal wel meeviel.
De naderende gemeenteraadsverkiezingen hebben echter mijn ogen geopend. Pas door het lezen van de verkiezingsfolders ben ik er achter gekomen hoe erg het is gesteld met ons stadje.
Werkeloosheid, criminaliteit, winkelleegstand, gebrek aan jeugdvoorzieningen, sociaal zwakkeren uit de wijde omgeving die zich graag willen vestigen tussen de andere sociaal zwakkeren die hier al wonen, vuile straten…enzovoorts.
De waslijst met ellende is groot en als ik bij de diverse partijprogramma´s kijk, zie ik dat alle partijen er wel aandacht aan besteden. Blijkbaar is er wel wat aan de hand. Ik wist niet dat onze huidige bestuurders er zo´n potje van hadden gemaakt. En ik had dit niet geweten als ik niet de diverse verkiezingsprogramma´s gelezen had, die allemaal beloofden dat zij de problemen zouden aanpakken. Problemen nota bene waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden.
Verder las ik dat de economische crisis ons allemaal raakt en dat terwijl ik er zelf nog geen jota van gemerkt heb. Ik heb blijkbaar een probleem dat ik nog niet heb herkend en ik zal moeten afwachten of de komende verkiezingen hiervoor een oplossing zullen bieden.
Ja, soms heb je anderen nodig die je helpen te beseffen dat het allemaal anders en beter kan. Net als de tellsellprogramma´s op tv.