Einde herfstvakantie, morgen weer naar school. In mijn agenda staat dat ik eerst om 08.30 uur bij de tandarts wordt verwacht en dat ik om 16.00 uur nog een vergadering heb met collega’s over het Peersupport project. Daarvoor heb ik van 12.30 uur tot 15.00 uur nog een vergadering met de Leer Plan Commissie.
Zo wordt mijn leventje en dat van vele anderen gevuld met allerlei activiteiten die op de één of andere manier een zinvolle bijdrage moeten leveren aan de ontwikkeling van beter onderwijs en uiteindelijk een betere wereld. Jammer dat het zo niet werkt.
Zie ik het dan als verspilling van tijd? Nee, dat ook weer niet.
Ik besef dat het nodig is om met elkaar planmatig vorm te geven aan de toekomst van onze leerlingen en van ons zelf. Maar tegenwoordig lijkt het wel of je voortdurend wordt ingehaald door de ontwikkelingen. Laat ik het anders formuleren: de tijd en energie die er besteed wordt om producten, protocollen of beleid te ontwikkelen staat niet in verhouding tot de duurzaamheid hiervan. Alsof je huizen bouwt die je al weer afbreekt voordat de winterschilder voor de eerste keer is geweest. Het is normaal om vandaag je steun te geven aan een beleid dat je misschien over al een jaar met net zo veel enthousiasme weer naar de prullenmand verwijst. Frustraties maken tegenwoordig onvermijdelijk deel uit van welk veranderingstraject ook. Organisaties zijn vloeibaar geworden en dat is voor mensen die behoefte hebben aan een structuur en duidelijkheid een regelrechte ramp. Telkens weer gaan ze kopje onder en sommigen van hen verzuipen zelfs.
Al die honderdduizenden crisiswerklozen doen er goed aan om zich niet gek te laten maken door het credo dat zij zo snel mogelijk weer aan het werk moeten gaan.
Zij kunnen zich beter afvragen wat zij van het leven willen. Als werk je ongelukkig maakt dan moet je ander werk gaan doen. Of proberen er anders tegenaan te kijken. En als dit geen van beide lukt moet je iets anders verzinnen. Iets waarmee je zin geeft aan je leven. Want er zal altijd genoeg tijd overblijven voor zinloze bezigheden. Amen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten