Ik zou nu naar bed moeten gaan. Morgen gaat de wekker immers weer om half zeven en terwijl sommigen onder ons naar hun bedje gaan, begint er voor mij weer een nieuwe dag.
Same shit, different time. Zo formuleerde iemand vandaag de situatie in welzijnsland, toen wij het er over hadden dat ik daar zo'n 16 jaar geleden nog in werkzaam was.
Same shit...En ik bedenk dat dit niet alleen opgaat voor wat er daar in de afgelopen jaren is gebeurd. Voorbeelden genoeg om mij heen. Mensen weten altijd mooie woorden te gebruiken om te verhullen dat ze eigenlijk niets weten en dat ze geen bal van het leven begrijpen.
Of ik het dan wel begrijp? Natuurlijk niet. Ik hoef het ook niet te begrijpen, ik hoef het alleen te leven. Wat valt er te begrijpen? We zijn uit een gat gekomen en worden na een lange reis weer in een ander gat gestopt. Uit, ende, vorbei.
Ons leven dat we nu leiden is alleen mogelijk door onze verworvenheden en deze zijn de gevolgen van technische ontwikkelingen, die op hun beurt weer het gevolg zijn van een andere manier van kijken en denken.
Op de rand van de afgrond moeten we weer op een andere manier leren kijken en denken en als dat lukt dan kunnen we verder en anders gaat voorgoed het lichtje uit voor onze levensvorm en nemen de kakkerlakken het over.
De veranderingen gaan gewoon door en achteraf verzinnen we er een verhaal bij om deze te verklaren. Cultuur is een dun laagje honing om een ui; als je er voorzichtig aan likt dan blijft het zoet smaken maar als je je tanden er in zet schieten de tranen in je ogen.
Mensen zijn zulke huichelaars. Alleen ze weten het niet en ze huichelen meestal niet met opzet. Er is onderzoek gedaan naar hoe vaak mensen per dag liegen. Afhankelijk van de situatie kan dat aantal aardig oplopen.
"Hoe gaat het met je?"vragen we. Alsof we echt geïnteresseerd zijn. "Goed" is het antwoord. "Schat, hou je van me?" "Natuurlijk hou ik van je , liefje. En van de buurvrouw, want die heeft zo'n lekker kontje. En van je zus, want die heeft altijd zo'n zwoele blik in haar ogen. Niet te vergeten van dat vriendinnetje dat ik er op na hou, maar laten we het daar nu niet over hebben. Ja zeker schat, ik ben dol op je."
Of ik mij aan leugens stoor? Ga er maar van uit dat het leven voor velen nog ondraaglijker zou worden dan nu als ze niet geloofden in de leugens die ze dagelijks via de media ingespoten krijgen. Ik las eens dat denken pijn doet en als dit zo is, dan heb ik er begrip voor dat velen dit denken liever uit de weg gaan. Ja ik ga maar weer eens naar bed. Want morgen....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten