Vandaag even naar Scheveningen geweest om uit te waaien op het strand. In de branding waren talloze kitesurfers in de weer, die profiteerden van de stevige bries die er stond.
Vol bewondering keek ik toe en vroeg me af waarom ik zelf deze sport nooit beoefend had. Maar toen bedacht ik dat er veel sporten zijn waarvoor ik bewondering heb en die ik nooit zal beoefenen. Meestal uit gemakzucht, maar toch ook wel een beetje uit angst.
Ik heb een paar keer geskied en dat vond ik leuk maar ik ga nooit naar de wintersport.
Ik heb een half jaar paardrijles gehad en in Ruinen samen met Josta en Bea over de heide gereden. Maar dat is al weer eeuwen geleden.
Met Vincent heb ik een aantal keren in Kralingen de steile wand beklommen, maar daar is het bij gebleven.
Bij van Gent heb ik een seizoen lang gezeild in een valkje en ik genoot er intens van. Ik speelde zelfs met de gedachte om een bootje aan te schaffen. Maar het is er niet van gekomen.
Jarenlang heb ik allerlei stoere vechtsporten beoefend, zoals judo, aikido en modern jiujitsu.
Ineens was het voorbij. Dat gold ook voor de vele blessures die ik regelmatig had.
Het enige wat ik nu nog doe is wekelijks een paar keer een uurtje of zo door de polder rennen en zo af en toe loop ik een marathon. Ik heb er nu zes gedaan en misschien ga ik volgend jaar weer.
En nu ik er over nadenk vermoed ik dat ik na al die jaren nog steeds graag ren omdat ik er eerst niet ergens voor naar toe hoef te gaan op een bepaald tijdstip maar dat ik elk moment dat ik vrij heb zo de deur uit kan rennen, de polder in. Geen gedoe, geen verplichtingen, gewoon lekker naar buiten, de wind om mijn oren en stilte in mijn hoofd.
En wandelen. Dat heb ik ook altijd graag gedaan en heb ik weer herontdekt. Met de straffe wind, de geur van het zilte water en torenhoge donkere wolkenpartijen was het vandaag geen straf om langs de vloedlijn te wandelen.
Ik vind het lekker om een gezond en vrolijk lijf te hebben en verbaas me er wel eens over dat er zoveel jonge mensen zijn die zichzelf zo slecht verzorgen. Soms zie ik hen op school voor één verdieping de lift nemen. Leuke jonge mensen die in een paar jaar tijd misschien veranderen in vadsige vleeshompjes die ’s avonds achter de tv kruipen en alleen nog maar kunnen kankeren. Jammer eigenlijk.
Dit is de 2e vastendag en ik voel me prima. Af en toe knort mijn maagje, maar dat komt vermoedelijk door de sapjes. Ik voel geen honger en ben niet geobsedeerd met eten, al heb ik met Paula wel afgesproken om vrijdag lekker uit eten te gaan bij SUMO op de kruiskade. Dat betekent dat ik donderdag ga afbouwen. Ik ben er wel benieuwd naar hoe het morgen op school is omdat ik nu ook geen koffie drink. Zal ik net als de leerlingen gewoon in slaap vallen bij het geven van mijn eigen lessen? Of ben ik net als altijd de enige die wakker is in de klas?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten