Een mens moet op zijn besluit terug kunnen komen. Ik zie er van af om op mijn blog verder te gaan met mijn avonturen met de jojo's uit de Zotkienfabriek op het jojo-vakantiepretpark. Om te voorkomen dat ik enkele goede mensen in verlegenheid breng moet ik mezelf teveel censureren.
Daar boffen degenen bij die ik reken tot het andere kamp; degenen die ik niet zo hoog heb zitten. Ze kunnen zichzelf troosten met de gedachte dat het tot de mogelijkheid blijft behoren dat zij zichzelf toch opeens zullen herkennen in een stukje tekst dat misschien ooit nog door mij geschreven zal worden en gepubliceerd.
Ik wil wel nog even vermelden dat ik het erg naar mijn zin heb gehad. Maar een goed verstaander had dit al begrepen.
Theo en Yvonne mogen hun adviezen nog even houden. Die krijg ik nog wel van ze als we onder het genot van een goedkoop glaasje wijn eind oktober het wietoogstfeest vieren. Ik vind het nu al jammer dat er met die adviezen nooit wat zal worden gedaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten