Oh, wat is het fijn om docent te zijn.

Al die docenten maar klagen dat ze het zo zwaar hebben. Natuurlijk hebben ze gelijk, maar laten we ook eens naar de leuke dingen kijken.
Zo mag ik over een paar weken enkele dagen als begeleider van zeven á acht van mijn favoriete leerlingen mee naar Londen. Reis en verblijf worden natuurlijk helemaal vergoed.
Waarschijnlijk zijn er minder leuke manieren om je brood mee te verdienen.
Zover ik mij herinner was ik voor het laatst in Londen in 2003. Ik ben er toen een weekje geweest. Een vriend van me had een reis naar Londen gewonnen en omdat hij zelf geen zin had om te gaan vroeg hij mij of ik wilde. Met een goede fles whisky werd de deal bezegeld.
Ik heb er fijne herinneringen aan. Zo was er een indrukwekkende foto-expositie van Yann Arthus-Bertrand, Earth from the air, op het terrein van het Natuur Historisch Museum, die een geweldige indruk op me heeft gemaakt omdat ze liet zien hoe prachtig en kwetsbaar onze planeet is gezien vanuit de lucht.
Natuurlijk mocht een bezoek aan de Elgin Marbles niet ontbreken. Wat mij betreft de kunstroof van de 19e eeuw en nog steeds onderwerp van meningsverschil tussen Griekenland en Engeland. Vanzelfsprekend zouden de kariatiden terug gegeven moeten worden aan Griekenland, maar zie jij het gebeuren?
Verder wilde ik graag de schilderijen van William Turner zien en de schilderijen van de Pre-Rafaëlieten. Als ik de kans krijg ga ik daar nu weer naar toe.Helaas verwacht ik dat we niet veel verder komen dan het Trocadero.

Dat ik volgende week als begeleider mee ga naar Walibi maakt het helaas wel weer wat minder, want pretparken zijn niet mijn cup of tea. Die georganiseerde onderbroekenlol vond ik leuk tot m’n vijfde. Daarna was het ook ineens af, voorbij en genoeg geweest.
Dat ik nog vele malen op kermissen ben blijven rondhangen wil ik wel toegeven. Maar dat was altijd om een leuk meisje te versieren. Na mijn tiende was ook dat een gepasseerd station.
Natuurlijk ben ik wel eens naar de Tilburgse kermis geweest. De echte freaks weten dat dit de grootste kermis is in de Benelux. De mensen in Tilburg leggen een heel jaar stuivertjes, dubbeltjes en kwartjes opzij en gaan dan helemaal los op de kermis. Lekker veel zuipen en hamburgers eten. Nee, niks voor mij dus. Maar als je van kermissen houdt, vooral gaan.
Nu ik toch mijn misdragingen aan het opbiechten ben, wil ik ook wel toegeven dat ik op achttienjarige leeftijd naar Coney Island bij New York ben geweest. De eerste achtbaan stond er al in 1884, maar dat was voor mijn tijd.
Het enige pretpark dat ik echt leuk vind is de Efteling, maar wat me daarvan tegen staat zijn de grote aantallen mensen die voor je in de rij staan, want daar kom ik niet voor.
Nee, docenten hebben het niet zo zwaar als velen denken. Veel collega’s zullen het met mij eens zijn dat ze een geweldig beroep hebben. Alleen het voortdurende gezeik van reorganisaties en van managers die echt niet weten waarover ze praten kost veel energie.
Maar daar is mee te leven. Vroeg of laat vallen de echte nono ’s toch door de mand en dan heb ik weer een goeie dag. Nee, docenten hebben een prima leven.