Hoed u voor de luistervink.

Het geluid van de sirene komt naderbij. In de verte zie ik het kanariegeel van een ziekenauto met zwaailicht. De wagens die de kruising blokkeren nemen aarzelend een nieuwe positie in zodat de ambulance er straks langs kan. Ik sta gefascineerd naar het tafereeltje te kijken.
Pas als de wagen vlak voorbij scheurt besef ik een kans gemist te hebben.
Want in mijn tas zit een geweldige geluidsrecorder en als nieuwbakken geluidsjager had ik nu toch mooi het geluid van een ambulancesirene op kunnen nemen. Jammer, maar er komt nog wel een kans.
Een tijdje geleden heb ik zoals bekend een virtuele geluidsstudio op mijn computer geïnstalleerd. Met mijn recordertje heb ik nu ook de gelegenheid om voor de input te zorgen die ik zelf wil en dat schept een wereld van ongekende mogelijkheden.
Het betekent wel dat ik mogelijk wat minder in mijn weblog schrijf.
Nu is het vakantietijd en dan heb je het meestal druk met andere zaken. Vorig jaar heb ik in augustus maar twee keer wat in mijn weblog geschreven en het is wel aardig dat ik toen blijkbaar al vage plannen had om te gaan wandelen in het Lake District, maar er door gebrek aan tijd vanaf zag.
Omdat ik mijn recordertje vooral wil gaan gebruiken om inspiratie op te doen voor mijn weblog is het niet onverstandig om, als ik in de buurt ben, te kijken of toevallig mijn recorder aan staat. Want hoewel deze luistervink geen kwade bedoelingen heeft met wat hij zoal hoort en ziet en het leuk kan zijn om jezelf te herkennen in een verhaaltje op mijn weblog, moet je er misschien niet aan denken dat je herkend wordt door anderen.