Ongeluk

De ziekenwagen zette de sirene uit en stopte achter een politiewagen ter hoogte van een bekende hamburgerzaak op de Coolsingel, waar ze van die heerlijke wraps hebben.
Nee, het ging niet om een acuut geval van voedselvergiftiging. De etenswaren van deze hamburgerzaak zijn erg gewild en daarom is de doorlooptijd van hun snacks groot, wat de kans op bederf klein maakt.
Gisteren uit de koelcel gehaald en naar de hamburgergigant gebracht in een grote truck. Vandaag al over de toonbank met een colaatje of milkshake.
Er was een ongeluk gebeurd en mensen stonden er op de stoep naar te kijken. Ik was natuurlijk nieuwsgierig, maar mijn tram kwam er net aan en die reed sowieso in de richting van het ongeluk. Dus toen ik instapte ging ik zo staan dat ik goed kon zien wat er was gebeurd.
Mijn zucht naar sensatie werd beloond, want toen we langzaam langs de plek van het drama reden zag ik een vrouw met haar gezicht naar beneden op straat liggen tussen de stoeprand en een kleine zwarte personenauto, waarvan de achterbank bezaaid was met kinderspeelgoed en andere spulletjes. Ze had een jurk aan in vrolijke zomerkleuren en haar donkerblonde steile haren bedekten haar gezicht, zodat ik daar niets van kon zien.
Ik had de indruk dat het een kleine vrouw was. Het leek me een jonge moeder, maar dat was natuurlijk maar een idee van me omdat ik kinderspeelgoed in de wagen had gezien. Was zij echter wel de bestuurster? Wie ligt er daar op straat, dacht ik. Zou ze dood zijn?
De ambulancebroeders stonden met de agenten te praten en leken geen haast te maken om de vrouw verder te helpen. Dat zag er niet best uit.
De overige passagiers in de tram besteedden geen aandacht aan het ongeluk. Ik hoorde nog wel iemand roepen “Voetganger aangereden”, maar daar bleef het bij. Het was benauwd warm en de mensen hadden wel wat anders aan hun hoofd.
Die avond op het journaal werd er alleen maar over de kabinetsformatie en voetbal geleuterd en op internet vond ik ook niets terug van wat er was gebeurd.
En ook vandaag heb ik er niets van terug gevonden. Ja, er was natuurlijk wel nieuws over dat vreselijke treinongeluk in Spanje waarbij 12 jongeren de dood vonden. En er was een zielige orka, die uit zee was opgevist en nu in het dolfinarium van Harderwijk op adem mocht komen. Maar van dat ongeluk, waarbij een onbekende jonge vrouw misschien het leven liet, geen woord.
Anoniem liggen te sterven op straat, terwijl de mensen om je heen verder gaan met hun leven. Uit het leven worden gerukt terwijl je je afvraagt wat je die avond gaat eten. Niks bijzonders natuurlijk. Het gebeurt elke dag. Steeds weer opnieuw verbaas ik mij er over dat het einde zo onverwachts kan komen en zo prozaïsch kan zijn.