Vader

Het gebeurt de laatste tijd wel vaker dat ik met de toekomst bezig ben en dan onverwachts met het verleden geconfronteerd word. Zo was ik bezig met het zoeken van papieren die ik nodig had om Paula aan te melden bij mijn pensioenverzekeraar toen ik een overzicht vond het militaire verleden van mijn vader.
Als klein kind was het mijn grootste wens om later er zo uit te zien als hij. Eigenlijk zoals die man in dat militaire uniform op de foto. En toevallig was dit mijn vader.
 

In juni '36 tekende hij een contract bij het leger voor vijf jaar en vertrok eind september met het Ms "Marnix van St Aldegonde" vanuit Amsterdam naar de Oost.
Pas zeventien jaar later verliet hij de dienst.
Ik zie ook op het overzicht dat hij op 12 januari 1942 krijgsgevangene werd van de Jap. Hij overleefde de hel van het krijgsgevangenenkamp en werd bevrijd op 15 augustus 1945, enkele dagen nadat twee atoombommen de Jap tot overgave had gebracht.
Hij vertelde mij wel eens dat hij hier zijn leven aan te danken had gehad.
Eigenlijk besta ik dus omdat Japan nog net op tijd werd verslagen. Mijn pa vertelde dat slechts 10% van de krijgsgevangenen waar hij mee opgesloten had gezeten het had overleefd.
Vreemd. Als kind ben je niet zo met het leven van je ouders bezig. Maar nu mijn natuurlijke ouders beiden al jaren dood zijn ontdek ik tot mijn verbazing dat ze een gezicht beginnen te krijgen. Misschien dat ouders pas na hun dood voor hun kinderen beginnen te leven...