Gitaarman

Dat ik een ondermaatse gitaarspeler ben en niet kan zingen weerhoudt mij er niet van om binnenkort een elektrische gitaar aan te schaffen. Theo, mijn mecenas in woord en daad (Wat kan die jongen ongeremd ouwehoeren met het toetsenbord; hij lijkt mij wel. En zonder hem zou ik nu niet zo'n mooi uitzicht hebben op twee mooie wietplantjes naast mijn bureau. Waarvoor dank.), die Theo dus weet heel veel van gitaren af en adviseert mij bij de aanschaf. Ja, het lijkt wel of ik aan een tweede jeugd ga beginnen. Zeggen ze niet 'hoe grijzer hoe gekker'?
Daarnaast kan ik met mijn vragen terecht bij Erwin, mijn zeer gewaardeerde collega, die als gitarist in de band 'STRAK' speelt en een enthousiast musicus is.
Nee, laat de lange winteravonden maar komen. Ik heb het altijd leuk gevonden om nieuwe dingen uit te proberen. Helaas draait de aarde veel te snel om haar as en zal ik altijd gebrek aan tijd hebben om alles wat mij leuk lijkt te doen.
Soms hoor ik van mensen dat zij hun leven zien als een ramp. En dan heb ik het niet over mensen waarvan je objectief gezien zegt "wat maakt die er een zooitje van". Want dat doen we allemaal wel eens. Nee, ik heb het over gezonde, intelligente mensen, die er vreselijk veel moeite mee hebben dat het leven niet is wat zij er van hadden verwacht en dit niet kunnen accepteren.
Zonde hoor. Het lijkt mij inderdaad een ramp als je niet in staat bent om de zon in het water te zien schijnen. Natuurlijk leven we in een tranendal, maar of je er tot aan je enkels in staat of er kopje onder in gaat heb je vaak zelf in de hand.
Misschien zou ik ook eens wat liedjes moeten schrijven waarbij ik deze stumperds een hart onder de riem kan steken. Maar voorlopig ben ik al heel blij dat ik liedjes van anderen kan naspelen, al is het dan op mijn manier.