Misschien is het niemand nog opgevallen, maar ik ben een hopeloze romanticus en dromer.
Dit liedje van Frans Halsema vind ik toch zo rete mooi. Jammer dat het bijbehorende filmpje twee keer niks is.
Nu het weer vroeger donker is en de dagen korter worden is het zaak om het in huis extra gezellig te maken. Een bosje bloemen op tafel, gedempt licht, wat melancholische muziek en regen die tegen de ramen striemt roept vanzelf herinneringen op aan de dagen dat de zon nog volop scheen en het leek alsof de zomer nooit voorbij zou gaan. Maar we wisten wel beter...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten