Deelnemer evolueert tot student.

Experimenteren is klooien. En klooien onder druk geeft niet altijd weer wat je voor ogen hebt. Gelukkig heb ik niks voor ogen, behalve misschien een waas van de stick die ik gisteren heb gerookt. Mijn kamer heb ik wel ontlucht, maar schoon is anders. Onze leerlingen die we jarenlang 'deelnemers' moesten noemen heten tegenwoordig 'studenten'. Maar er verandert niets in het onderwijs. Dat blijft ondanks de inzet van velen en alle goeie bedoelingen onder de maat. Ik heb mijn studenten (Ik moet nog even wennen aan het woord, want er zitten er tussen met atavistische trekjes waarin sporen terug te vinden zijn van onze luierende voorouders, die zich beperkten tot maximaal twee uur inspanning per etmaal: poepen, plassen en hun rug krabben, een banaan plukken en verder slapen)verteld dat ik weinig tv kijk, maar vanavond is het toch weer zover. Al sluit ik niet uit dat ik na een kwartier de afstandsbediening weer weg doe, want het meeste van de tv trek je als normaal mens gelijk door de w.c.