Niet dat mijn Nederlands zo goed is. Van anderen is het meestal echter zo slecht dat de fouten die ik maak niet opvallen. Daar kom ik dus mooi mee weg.
Heb ik nog iets interessants te vertellen? Dat hangt er van af waar je interesse naar uit gaat.
Wat er zich in en tussen die grijze celletjes van mij afspeelt mag dan voor mij wel interessant zijn; voor anderen is het meestal niet meer dan slap geouwehoer.
En wereldschokkende dingen maak ik gelukkig meestal niet mee. Saai dus? 'k Vind zelf van niet. Ik heb alleen even een aanloopje nodig. En wat bedenktijd. Want wat kan ik hier nu wel en wat niet neerzetten? Tenslotte is het voor de eeuwigheid. En dat is toch wel verdomde lang.
Gelukkig hoef je jezelf alleen bij leven en welzijn te verantwoorden, ook al is menig graf geschonden en zijn vele skeletten tot beendermeel vermalen onder protest van hun vorige eigenaren uit het hiernamaals . Maar wie luistert er naar hen? Wie luistert er naar de doden als er nog levenden op zoek zijn naar een luisterend oor? Velen!!!
Sterker nog; het lijkt wel of alleen de doden het voor het zeggen hebben op deze mooie blauwe bol waarvan het zo moeilijk is om af te vallen maar ook om er op te blijven staan.
Denk maar eens aan de stichters van alle wereldgodsdiensten. Wat hebben die altijd een praatjes gehad en hoe goed slagen zij er nog steeds in om alle onwetenden te laten geloven dat zij wetend zijn. Voor dat laatste is echter meer voor nodig dan een levenslange indoctrinatie en een blik naar binnen, voortdurend gericht op het geweten. Want je zou eens uit de pas lopen en ongehoorzaam zijn. Vele plagen zullen je lam en ellendig slaan totdat je vraagt om vergiffenis en als een verloren broeder of zuster weer opgenomen kunt worden in de kudde. Oh, die godsdiensten. Wat hebben ze veel moois maar ook veel lelijks gebracht. Dat we daar nog steeds naar luisteren.
Maar ook dode politici, dode krijgsheren en dode wetenschappers lullen je de oren van het hoofd. En we kunnen ze niet veronachtzamen, want staan wij niet op hun schouders? Is het niet aan hen te danken dat we met z'n allen zo gelukkig zijn? Waren zij er niet geweest, hoe anders zou de wereld er misschien uitgezien hebben.
Ik heb weer eens veel woorden nodig om te laten zien dat er vele doden zijn die zich nog steeds moeten verantwoorden voor wat ze ooit gezegd en gedaan hebben toen ze nog aan deze kant van het leven stonden. Jammer alleen dat wij ze wel ter verantwoording kunnen roepen maar dat zij bij gebrek aan een werkend luisterapparaat ons niet horen. En konden zij dit wel dan zouden zij toch niet luisteren. Zij zouden verbaasd zijn dat er na hun dood zovelen hun kostbare tijd gebruikten om zich te laven aan hun woorden, dorstig naar kennis en wijsheid zoals velen zijn. Zij zouden het niet begrijpen. Bij leven beuzelden ze maar wat. En hun tijdgenoten namen daar geen aanstoot aan, tenzij ze er last van hadden.
Maar nu zij dood zijn maar niet minder onschuldig slaan hun volgelingen elkaar de hersens in omdat zij menen alléén te weten wat er geschreven staat in de geschriften en boeken. Nee, geen ruimte voor andersdenkenden of vrijdenkers. De beuk er in.
Dus ik moet voorzichtig zijn met wat ik hier schrijf. Ik heb geen zin om na mijn dood ter verantwoording geroepen te worden voor de fijnmotorige vingerbewegingen die door mijn grijze massa aan mijn vingers wordt gedicteerd. En bij leven al helemaal niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten